×
صفحه نخستدرباره سایتشرایط استفادهحریم خصوصیتماس با ما
اصول اعتقاداتاخلاقیاتتاریخاجتماعیاحکامادیان دیگراقتصادبشاراتحقوق بشرسیاستپاسخ به اتهاماتشعر و ادبفهرست تمام مقالات
پیامهای مرکز جهانی بهائی اخبار جامعۀ بهائی گشت و گذار در اخبار بخش سردبیر

برای شروع یا قطع اشتراکتان در خبرنامه سایت، آدرس ایمیل خود را در ذیل وارد کنید.

ثبت نام
قطع اشتراک
twittertelegraminstagram
×
بسیار پرمحتوی و پرمعنا بود یاد ... مهم نیست بهائیت دین است یا هرچ ... واقعا تاسف آوره.این اتفاق در ا ... دين سيستمي است كه همهءاجزايش ب ...
در پاسخ به فصلنامه مطالعات تاریخی شماره های 17 و 20 در پاسخ به ویژه نامه 29 ایّام جام جم ندای حق
یوزارسیف هم خاتم النبیّین بود!وقت آن است كه بدانيم دين بهايي چيستدرد دلی با خانم وزیر بهداشتآیا بهاییان در انتخابات شرکت می کنند؟تخریب گورستان‌ و عدم صدور جواز دفن بهاییان در شماری از شهرهای ایران
img

سایت نقطه نظر تلاشی برای رفع ابهامات و تعصبات عامه مردم راجع به دیانت بهائی است.

انتظار
1386/06/14

چند روزی است همسایه‌ها را می‌بینم كه به شوق ظهور امام غایب خود، در و دیوار را آذین‌بندی می‌كنند. دیشب تا نیمه‌های شب زدند و رقصیدند. شربت نوشیدند و شیرینی میل كردند. ولی آیا می‌توان این كارها را نشانه‌ی انتظار ظهور حجت عصر دانست؟
تاجایی‌كه به‌خاطر می‌آورم نشانه‌ی عشق و انتظار ظهور امام عصر، عیش و عشرت نبوده است. چه ریاضت‌ها می‌كشیدند، آن‌ها كه مشتاق لقای مباركش بودند. سال‌های سال، قرآن مجید، اخبار و احادیث را مطالعه می‌كردند و تمام ظرایف آن را به خاطر می‌سپردند تا مبادا علامتی از علائم ظهور امام منتظر از نظرشان مخفی ماند. درباره‌ی آیات و احادیث به همت تمام تفكر می‌كردند تا مبادا علائم یوم ظهور را اشتباه دریابند. زیرا بعضی علائم به صورت ظاهری، قابل رؤیت نبود و اگر بود نظم عالم به هم می‌خورد. بعضی از این علائم به صورت رمز ذكر شده بود تا فقط كسانی موفق به كشف آن‌ها شوند كه به ‌راستی منتظر حضرت حجت هستند. این چنین كسانی با این همه علم، فقط به این بسنده نمی‌كردند. آن‌ها در نهایت امانت و دیانت زندگی می‌كردند تا قابل لقای حضرت دوست شوند و گناهان‌شان پرده‌ای میان ایشان و محبوب‌شان واقع نشود. آن‌ها حدود زمانی ظهور آن حضرت را بر اساس همان آیات و احادیثی كه زیارت كرده بودند، درمی‌یافتند و چون قرب ظهورش را ادراك می‌نمودند، چهل روز، روزه می‌گرفتند و اوقات خود را جز به نماز و عبادت نمی‌گذراندند. پس از طلب تأیید از خداوند بی‌مثال، راه می‌افتادند و كوچه به كوچه، كو به كو، شهر به شهر و دیار به دیار را می‌گشتند تا كسی را بیابند كه آن علائمی را كه دریافته بودند، داشته باشد.
حال آیا می‌توان این‌چنین كسان را با كسانی كه هنوز یك حرف راجع به ظهور امام زمان نخوانده‌اند و اگر خوانده‌اند، تفكر نكرده‌اند و اگر تفكر كرده‌اند، جستجو نكرده‌اند، قیاس كرد و گفت كه این‌ها طالبان لقای حضرت حجت هستند؟ گمان نمی‌كنم و دلیل دارم. در همسایگی این مردم، كسانی زندگی می‌كنند كه مدعی ظهور امام زمان هستند. آیا تا‌به‌حال به این افراد مراجعه كرده‌اند و از آن‌ها پرسیده‌اند كه چگونه مدعی ظهور حضرت حجت هستند؟ آیا درصدد تحقیق از خودِ ایشان ـ نه مخالفان ایشان ـ برآمده‌اند؟ نه! قسم به خدا. ما سال‌ها است كه در جوار این همسایگان زندگی می‌كنیم و مدعی ظهور حجت حق هستیم. اما به‌ندرت كسی از آن‌ها راجع به این ادعا از ما سؤال كرده‌است.
نمی‌دانم این افراد چگونه در محضر حضرت محمد (ص) حاضر خواهند شد و به او وقتی راجع به جستجوی حجت او سؤال می‌كند، پاسخ خواهند داد؛ ولی اطمینان دارم كه آن حضرت، مرا مورد مؤاخذه قرار نخواهد داد. چون امروز با صدای بلند خبر ظهور مبارك حجتش را به گوش خوانندگان این مطلب رساندم و امیدوارم آنان كه به راستی منتظر ظهور مبارك او هستند الآن را به یك لحظه بعد حواله نكنند و بی‌درنگ جستجوی او را آغاز نمایند كه شاید لحظه‌ای دیگر اجل مهلت ندهد و خائب و خاسر در محضر حق حاضر شوند.

نظر خود را بنویسید


احسان جان چه خوب

اندیشمند
ارسال شده در : 1386/6/27

احسان جان چه خوبست که در همین دنیا هم بندگان یکدیگر را به خدا واگذارند و چوب لای چرخ یکدیگر نگذارند شاد باشی

ان شاءالله

حامد
ارسال شده در : 1386/6/19

احسان جان! اگرمابه وصاياي مربيان الهي خالصانه عمل كنيم وبا هم مهربان باشيم وبه فكروحدت عالم انساني وعدالت جهاني ، مطمئن باشيد كه درحد مراتب خود با همهء انبيا واولياي الهي محشورخواهيم شد.دراين كرهء خاكي نيز ازآنها دورنيستيم چه كه ارواح مقدسهء همهء آنها ياروياور ومؤيّد ماست. قربانت. حامد

انشاءاله كه در ر

احسان مطهري
ارسال شده در : 1386/6/18

انشاءاله كه در روز ازل شما را به عبدالبهاء بسپرند و ما را به محمد(ص)