سایت نقطه نظر تلاشی برای رفع ابهامات و تعصبات عامه مردم راجع به دیانت بهائی است.

مشرق الاذکار امریکای جنوبی برنده جایزه «نوآوری های آرشیتک» در سال ۲۰۱۷ گردید

ششم آپریل ۲۰۱۷

نوشته: سابرینا سانتوز۱

مشرق الاذکار امریکای جنوبی که بوسیله شرکت آرشیتک حریری پونتاری۲ در تورنتو ۳ طراحی و ساخته شده از جانب مؤسّسۀ سلطنتی آرشیتکت کانادا۴ برندۀ نوآوری در آرشیتک در سال ۲۰۱۷ گردید.

مشرق الاذکار شیلی که در پایه بلندی های آند۵ در خارج از شهر سانتیاگو در کشور شیلی ۶ قرار گرفته با استفاده از نرم افزارهای کامپیوتر در مدل سازی، تر کیب، اندازه گیری و تولید جناح های محافظ عظیم شیشه ای مخصوص نهایتاً مانند گنبدی شکوهمند که با جناح های سر به آسمان فضائی باز برای دعا و مناجات بوجود آورده و تا ۶۰۰ نفر را در یک زمان می تواند در خود جای دهد. این مشروع عظیم چهارده سال طول کشید و در سال ۲۰۱۶ به اتمام رسید.

«مشرق الاذکار امریکای جنوبی انعکاس دهنده نوآوری در مواد ساختمانی اولیّه، تکنولوژی و ساختمان است. به عنوان مثال تحقیق در مورد مواد اوّلیۀ ساختمانی که بتواند نور را تسخیر نماید نتیجه اش تولید دو نوع روکش های مختلف بود که قسمت داخلی از سنگ های مرمر نیمه شفاف که از کشور پرتقال آورده شده اند و روکش خارجی از قطعات شیشه ای ریخته شده بود که با کمک هنرمند کانادائی متخصص هنرهای شیشه ای، جف گوُدمن ۷ برای این مشروع تولید گردید»۸

به علاوه این محل عبادت به نحوی طرّاحی گردیده که در مقابل باد و زلزله شدید مقاوم است. هزاران میله های آهنی که منفرداً ماهرانه طرح شده و با گره های آهنین دیگر به بهم متصل شده جناح های عظیم مرتفع شده را حمایت می کند که از سمت کف در پایه های بتونی ضد زلزله مستقرشده.

«سیامک حریری، یکی از شرکاء و مدیر مسؤول شرکت آرشیتک حریری پونتاری۲ اظهار داشت که بسیار باعث سرور است که این جایزه را دریافت نمودم. در قلب ساختن این بنا هدف این بود که محلی بدیع برای عبادت و مکانی برای دعا و مناجات که توجّه برانگیز با فضائی باز که تمامی مردم از تمام ادیان و یا مردم بدون اعتقاد به دینِ خاصّ را خوش آمد گوید. اعطای این جایزه بنفسه شاهد همکاری صدها نفر می باشد.»۹

حضرت عبدالبها و محور حقیقی وحدت عالم انسانی(۱)

نوشته مایکل کِرتوتی ‌(Michael Curtotti)(۲)

۹ می ۲۰۱۷

ترجمه مهرداد جعفری

در این سری مقالات، حضرت عبدالبهاء فرزند ارشد حضرت بهاءالله، مورد نظر بوده و می باشد.

رفتار و کردار حضرت عبدالبهاء را در اسفار غرب که در آخرین دهۀ حیات مبارکشان انجام گرفت از ایشان مشاهده نمودیم. در طول این اسفار حضرت عبدالبهاء به ترویج اصول و تعالیم پدر بزرگوار خود مانند وحدت عالم انسانی، ترک تعصّبات، تساوی حقوق مردان و زنان و تعدیل معیشت پرداختند. نوشتۀ زیر توضیحی دربارۀ حضرت عبدالبهاء در طول آن اسفار را نشان می دهد که ایشان چه نفسی بودند:

«آن طلعتِ نورا به نحوی خستگی‌ناپذیر در هر فضای اجتماعی در منازل و نوان‌خانه‌ها، در کلیساها و کنائس، در پارک‌ها و میادین عمومی، در قطارها و کشتی‌ها، در باشگاه‌ها و انجمن‌ها و در مدارس و دانشگاه‌ها، به ابلاغ و انتشار تعالیم مبارک اقدام نمود و با قاطعیّت کامل ولی با شیوه‌ای بی‌نهایت آرام و متین به دفاع از حقایق پرداخته، اصول و مبادی الهیّه را بر طبق مقتضیات این عصر تشریح فرمود. آن حضرت بدون اَدنیٰ فرق و تمایزی و به مقتضای نیاز افراد، برای همگان، اولیای امور، دانشمندان، کارگران، کودکان، والدین، تبعید‌شدگان، فعّالان اجتماعی، روحانیون و شکّاکیون - پیک محبّت، سرچشمۀ حکمت و مایۀ تسلّی و راحت بود. هم‌چنان که قلوب‌شان را به اهتزاز می‌آورد، فرضیّات‌شان را زیر سؤال برده، به دیدگاه‌شان جهت جدیدی می‌بخشید و آگاهی‌ آنان را وسعت داده قوایشان را در مصالح عالم انسانی متمرکز می‌ساخت. هیکل اَطهَر قولاً و عملاً، چنان همگان را مورد مَحَبَّت و شفقت و جود و کرم خود قرار می‌داد که قلوب به کلّی تقلیب می‌شد و هیچ‌کس از حضور مبارک محروم بازنمی‌گشت.»(۳)

تقریباً بدون آگاهی صحیح به مقام حضرت عبدالبهاء بسیار مشکل است استنباط صحیحی از دیانت بهائی بدست آورد. ولی هنوز تا حال به مقام و موقعیّت حضرت عبدالبهاء در آثار حضرت بهاءالله نپرداخته ایم.

همانطوری که در مقالات قبلی اشاره گردید توسعۀ وحدت عالم انسانی یکی از تعالیم اساسی حیاتی و رسالت حضرت بهاءالله است.

تا حال عالم انسانی شاهد تفرقه و جدائی هریک از ادیان گذشته بوده که بعضی صدها و یا هزاران سال به طول انجامیده.
انشعاب در یکپارچگی عالم انسانی کلاً باقی مانده همین تفرقه های ادیان می باشد. شاید بتوان اختلاف ما بین سنّی و شیعه و یا کاتولیک و ارتدکس را به عنوان مثال در نظر آورد که امروزه از نظر تفرقه به ذهن متبادر می شود. اختلافات قدیمی مابین بشر امروزه هم هنوز در میان عالم انسان مشاهده می شود.

صلح حقیقی جهانی و رفاه جامعه تا جائی که تقرقه مابین ادیان مختلف در جهان ادامه یابد امری است غیرقابل تصوّر. حضرت بهاءالله در این مورد می فرمایند: