سایت نقطه نظر تلاشی برای رفع ابهامات و تعصبات عامه مردم راجع به دیانت بهائی است.

نظریه ای عجیب و زیبا ـ اتّحاد جهان (۱)

نوشته مایکل کِرتوتی ‌(Michael Curtotti) (۲)

۲۳ ژوئیۀ ۲۰۱۷
ترجمۀ مهرداد جعفری

وطن من جهان است. کرۀ زمین خانۀ من است. تمامی هموطنان من انسان هائی هستند که در جهان زندگی می کنند. بالاترین هدفی که با وفاداری است خدمت به تمام نوع بشر است. در جامعه ای که زندگی می کنم بهترین خدمتی را که می توانم انجام دهم سعی در بهبودی تفاهم، ایجاد صلح و درک یکدیگر نوع بشر است.

تا زمانی که آنچه در بالا ذکر شد در قلب و فکر نوع بشر و در قلب و فکر رهبران جامعه جای نگیرد نمی توان به صلح حقیقی امیدی داشت.

نظریۀ داشتن کرۀ زمین به عنوان وطن تمام ساکنین آن نظریۀ تازه ای نیست. این نظریه در فلسفۀ یونانیان در سالیان قبل اظهار شده و هم چنین در میان رومیان هم ذکر گردیده که احکام دیانت مسیحی هم در آن نفوذی داشته. حتّی در دوران گذشته در فرهنگ کشور چین هم از «اتّحاد عظیم» (Da Tong) سخن گفته شده. مجدّداً در فرهنگ قدیمی هندوستان هم ما شاهد (Vasudhaiva Kutumbakam) به عنوان جهان یک خانواده است روبرو می گردیم. در قرآن کریم هم آیاتی در مورد یگانگی جامعۀ بشری را می توان پیدا کرد.

حضرت بهاءُالله اوّلین نفسی نبودند که این نظریۀ را که نوع بشر یک خانواده است بیان فرموده باشند ولی تمامی رسالت حضرتشان متمرکز در تحقّق یگانگی نوع بشر در سطح کرۀ زمین است. این نکته را بِنَفسِه صریحاً بیان می فرمایند:

«عالم یک وطن محسوب است و مَنْ عَلَی الاَرضْ [ساکنین زمین] اَهلِ آن» ۳

«ای اهل عالم همه بارِ یک دارید [میوه های یک درخت] و برگِ یک شاخسار. بکمال مَحَبَّت و اتّحاد و مَودّت و اتّفاق سلوک نمائید... قسم به آفتابِ حقیقتْ نورِ اتّفاقْ آفاق را روشن و منوّر سازد. جهد نمائید تا به این مقامِ بلندِ اَعلیٰ که مقام صیانت و حفظِ عالمِ انسانیست فائز شوید. این قصدْ سُلطانِ مَقاصدْ و این اَمَلْ مَلیکِ آمالْ.» ۴

برای اوّلین بار است که این پیام اِلهی از طریقِ مَظهَرِ ظهوری [مربّی و پیامبری آسمانی] به این صراحت نازل گردیده و هم چنین برای اوّلین بار در تاریخ است که جامعۀ انسانی عملاً قادر است که بتواند ضرورتاً جامعۀ جهانی را متحّد سازد. اتّحاد عالم در واقع نیروی نهفتۀ این عصر و دوران است و حقیقتاً آرزوی عمیق قلبی نوع بشر است.

بهائیان علاوه بر تشخیص این نیاز نهایت قوا و سعی خویش را بکار می گیرند که آن را متحقّق سازند ولی مقدمتاً تنها بهائیان نیستند که می توانند جامعۀ بشری را به این هدف سوق دهند بلکه باید بوسیلۀ جامعۀ بشری متّفقاً متحقّق گردد.

نوری در سیاهیِ سیاه چال ـ آغاز دیانت حضرت بهاءُالله (۱)

نوشتۀ مایکل کِرتوتی ‌(Michael Curtotti) (۲)

۲۲ ژوئیۀ ۲۰۱۷
ترجمۀ مهرداد جعفری

https://beyondforeignness.org/wp-content/uploads/2017/07/light-shining-t...

بعد از دستگیری در مسیری حدود پانزده مایل در گرمای تابستان حضرت بهاءالله را در زنجیر و در نهایت بی احترامی پیاده روانۀ طهران کرده و در زندان مخوف سیاه چال محبوس نمودند. در همان حال در سطح شهر قتلِ عام صدها بابی هم شروع شده بود که خود بیانات حضرت بهاءالله این شرایط را چنین توصیف می نماید:

«... از نیاوران که در آن ایّام مَقرِّ سلطنت بوده سَر برهنه و پای برهنه پیاده با زنجیر به سجن طهران بردند چه که یک ظالمی سواره همراه کلاه از سر برداشت و بسرعت تمام با تمام جمعی از میرغضبان و فرّاشان ما را بردند» ۳

در کتاب «قرن بدیع» حضرت شوقی افندی ولیِّ اَمرُالله می فرمایند:

«در عرض راه کلاه و رِداءِ مبارک را برداشتند و مورد سُخریّه و اِستهزاء قرار دادند و سنگ به جانب آن وجود مقدّس پرتاب نمودند» ۴