سایت نقطه نظر تلاشی برای رفع ابهامات و تعصبات عامه مردم راجع به دیانت بهائی است.

لوحِ کَرمِل- تحقّقِ نُبُوّاتِ قدیمه (۱)

نوشتۀ مایکل کِرتوتی ‌(Michael Curtotti) (۲)

۱۹ اکتبر ۲۰۱۷
ترجمۀ مهرداد جعفری

«لوحِ مبارکِ کَرمِل» نغمۀ رستگاری و نجات است. پاسخِ مناجات ها و دعاهایِ نسل هایِ پشتِ سَرِ هَمِ جامعۀ صدمه دیدۀ نوعِ بشر است.

با توجّهِ دقیق به تاریخ گذشتۀ بشر شاهد حوادث بسیار ناگواری می باشیم که حاصلش صدماتی از اعمال و رفتار خود جامعۀ انسانی بوده. در دهه هایِ اَخیر باید توجّه به لیدا زامنهوف نمود http://www.noghtenazar.org/node/1540 که به همراهِ میلیون نفوسِ دیگر حیاتشان را در یک قتلِ عام و آتش سوزیِ ساختۀ دست بشر در قرن بیستم از دست دادند. و یا می توان از رنج و آزار و کشتار وسیع پیروان حضرت باب در کشور ایران در نیمۀ قرن نوزدهم یاد کرد.
http://noghtenazar.org/node/1707

در واقع تا حال تا حدِّ بی نهایت آزار و صدمه و کشتار چنان فشار سنگینی بر جامعۀ بشری وارد آورده که از تصوّر انسانی خارج است. از کشورگشایی اسپانیا (در آمریکا)، نفوسی که در اثر حملۀ مغول زجر کشیده و کشته شدند، آنانی که تحت ستم های امپراطورهای رومی بوده، بسیاری از بردگان آفریقائی که علاوه بر بردگی مورد ستم تبعیضِ نژادی هم قرار گرفتند را می توان نام برد. متأسّفانه تاریخ بشر مَملو از داستان هایی است که انسان ها را وادار نموده با فریادِ بلندِ قلبی از قادرِ مُتَعال تمنّایِ عدالت نمایند.

در مقابله با تمام این حقائق آزار دهنده مرتّباً نوع بشر متذکّر شده که عاقبت «نجات دهندۀ» حقیقی از جانبِ خداوند خواهد آمد و عدالت را برقرار خواهد نمود.

به همین منظور است که در کتابِ اَشعیایِ نَبیّ این مطالب را پیدا می کنیم:

«و در ایّامِ آخِر واقع خواهد شد که کوهِ خداوند بر قُلّۀ کوه ها ثابت خواهد شد و فوق تَل ها بَراَفراشته خواهد گردید و جمیعِ اُمّت ها به سوی آن روان خواهند شد. و قوم های بسیار عزیمت کرده، خواهند گفت: «بیایید تا به کوهِ خداوند و به خانۀ خدایِ یَعقوب برآییم تا طریق های خویش را به ما تعلیم دهد و به راه هایِ وی سلوک نماییم.» زیرا که شریعت از صِهیون و کلامِ خداوند از اورشلیم صادر خواهد شد. و او اُمّت ها را داوری خواهد نمود و قوم های بسیاری را تنبیه خواهد کرد و ایشان شمشیرهای خود را برای گاوآهن و نیزه های خویش را برای اَرّه ها خواهند شکست و اُمّتی بَر اُمّتی شمشیر نخواهد کشید و بار دیگر جنگ را نخواهند آموخت.» ۳

در دیانت مسیحی هم مناجات به سوی خدایِ حقیقی هم چنین گفته می شود:

«ای پدرِ ما که در آسمانی، نام تو مقدّس باد. ملکوت تو بیاید، اِرادۀ تو چنان که در آسمان است، بَر زمین نیز کرده شود.» ۴

جای پایِ حضرت بَهاءُالله در کوهِ کرمل (۱)

نوشتۀ مایکل کِرتوتی ‌(Michael Curtotti) (۲)

۱۹ اکتبر ۲۰۱۷
ترجمۀ مهرداد جعفری

حضرت بَهاءُالله، آن شخصیتِ مقدّس عظیم و منحصر به فرد که پیروانشان در مَعیتشان بودند به آهستگی در کوهِ کَرمِل مَشی فرمودند. http://noghtenazar.org/node/1807 حضرتشان یقیناً مُلبّس به لباس های لطیف و زیبائی با رنگی روشن می بودند و رأسِ مبارک هم به تاجِ حضرتشان مُزیّن با چشمانی به رنگ آسمان و مَحاسِنی زیبا بتدریج و شاید به کمک عصائی از دامنۀ کوه به بالا تشریف بردند. طریقی را که می پیمودند وجودِ اَقدَسشان را به دورترین مَحَلِّ غربیِ کوه می رساند که می شد دریایِ نیلگون را با مَنظرِ بی نظیری مشاهده نمود. اکثر دامنۀ کوهِ کَرمِل مَملو از صخره های سخت و غیرقابل زراعت بود. در قسمتی پائین تر مَحَلِّ مَشیِ مبارک صومعه سرائی است که در میان مردمِ مَحَلّی به «غارِ ایلیا» معروف و مشهور است.

از همان ابتدا بسیاری از علمای مذهبی و سَلاطین سعی در از بین بردن حضرت بَهاءُالله و تعالیمشان نمودند ولی عَلی رَغم تمامی اقدامات شدیده شان به هدف خویش نرسیدند. در عرض چهل سال در رو در رویی با صدمات و مَشقّاتِ فراوان و مشکلاتِ غیرِ قابل توصیف، تعالیم و آثار مبارکه مرتّباً از قلمِ مبارکشان نازل می گردید. در سال ۱۸۹۱ که آخرین سال حیاتِ حضرتشان بود برای مدّتِ سه ماه هیکلِ اَقدَس در پای کوهِ کَرمِل که خیمۀ مبارک بَرپا بود اقامت فرمودند.

در چنین ایّامی بود که حضرت بَهاءُالله با نظر و بینشِ خاصّ به این مکان در کوهِ کَرمِل
http://noghtenazar.org/node/1807 که برای هزاران سال مَحَلّی مقدّس برای ساکنین آن مناطق بود تشریف آورده بودند. در این مکانِ مقدّس بود که حضرت بَهاءُالله با ارادۀ مُهَیْمِنِ خویش اساس اصولِ روحانی و مرکزِ اداریِ اَمرِ مبارکِ دیانتِ بهائی را با نزولِ منشوری که مایل بودند مُستَقرّ گردد مشخّص فرمودند.

در این مکانِ مقدّس بود که «لوحِ مبارکِ کَرمِل» از فَمِ مَشیّتشان نازل گردید. احساساتِ رقیقۀ روحانیِ هیکلِ مبارک از لابلای متون این لوح مبارک بِنَفْسِه واضح و آشکار است.

«اِنّهُ يُحِبُّ المَقامَ الّذِی اسْتَقَرّ فيهِ عَرشُهُ وَ تَشَرّفَ بِقُدُومِهٖ وَ فازَ بِلِقائِهٖ و فيهِ ارْتفعَ نِدائُهُ وَ صَعَدَتْ زَفَراتُهُ.» ۳ [مضمون به فارسی: بدرستی که او دوست دارد مقامی را که عرش او در ان مُستقرّ شد و به قدومش مشرّف گردید و به دیدارش فائز شد و در آن ندایش مرتفع گردید و آه و ناله هایش بلند شد.]

حضرت شوقی افندی، ولی اَمرِ دیانت بهائی http://noghtenazar.org/node/1644 سالیان بعد شرایطی را که حضرت بَهاءُالله «لوح کرمل» را نازل فرمودند تشریح فرمودند. یوگو جیاکری (Ugo Giachery) در هنگام زیارت خویش در اَرضِ اَقدَس که سعادت ملاقات با حضرت شوقی افندی را داشته با این کلمات نحوۀ نزولِ این لوح را از بیانات حضرتِ ولیِّ اَمرُالله این چنین یادداشت نموده.

ندای مبارک حضرت بَهاءُالله با عظمت و قدرتِ مُطلقه مانند آن بود که از وجودِ درونیِ مبارک سرچشمه می گرفت شنیده می شد. صدای بلند مبارک در هنگام نزولِ لوح مبارک چنان بود که راهِبینی که در صومعه زندگی می کردند براحتی ندای مبارک را می شنیدند.