سایت نقطه نظر تلاشی برای رفع ابهامات و تعصبات عامه مردم راجع به دیانت بهائی است.

جای پایِ حضرت بَهاءُالله در کوهِ کرمل (۱)

نوشتۀ مایکل کِرتوتی ‌(Michael Curtotti) (۲)

۱۹ اکتبر ۲۰۱۷
ترجمۀ مهرداد جعفری

حضرت بَهاءُالله، آن شخصیتِ مقدّس عظیم و منحصر به فرد که پیروانشان در مَعیتشان بودند به آهستگی در کوهِ کَرمِل مَشی فرمودند. http://noghtenazar.org/node/1807 حضرتشان یقیناً مُلبّس به لباس های لطیف و زیبائی با رنگی روشن می بودند و رأسِ مبارک هم به تاجِ حضرتشان مُزیّن با چشمانی به رنگ آسمان و مَحاسِنی زیبا بتدریج و شاید به کمک عصائی از دامنۀ کوه به بالا تشریف بردند. طریقی را که می پیمودند وجودِ اَقدَسشان را به دورترین مَحَلِّ غربیِ کوه می رساند که می شد دریایِ نیلگون را با مَنظرِ بی نظیری مشاهده نمود. اکثر دامنۀ کوهِ کَرمِل مَملو از صخره های سخت و غیرقابل زراعت بود. در قسمتی پائین تر مَحَلِّ مَشیِ مبارک صومعه سرائی است که در میان مردمِ مَحَلّی به «غارِ ایلیا» معروف و مشهور است.

از همان ابتدا بسیاری از علمای مذهبی و سَلاطین سعی در از بین بردن حضرت بَهاءُالله و تعالیمشان نمودند ولی عَلی رَغم تمامی اقدامات شدیده شان به هدف خویش نرسیدند. در عرض چهل سال در رو در رویی با صدمات و مَشقّاتِ فراوان و مشکلاتِ غیرِ قابل توصیف، تعالیم و آثار مبارکه مرتّباً از قلمِ مبارکشان نازل می گردید. در سال ۱۸۹۱ که آخرین سال حیاتِ حضرتشان بود برای مدّتِ سه ماه هیکلِ اَقدَس در پای کوهِ کَرمِل که خیمۀ مبارک بَرپا بود اقامت فرمودند.

در چنین ایّامی بود که حضرت بَهاءُالله با نظر و بینشِ خاصّ به این مکان در کوهِ کَرمِل
http://noghtenazar.org/node/1807 که برای هزاران سال مَحَلّی مقدّس برای ساکنین آن مناطق بود تشریف آورده بودند. در این مکانِ مقدّس بود که حضرت بَهاءُالله با ارادۀ مُهَیْمِنِ خویش اساس اصولِ روحانی و مرکزِ اداریِ اَمرِ مبارکِ دیانتِ بهائی را با نزولِ منشوری که مایل بودند مُستَقرّ گردد مشخّص فرمودند.

در این مکانِ مقدّس بود که «لوحِ مبارکِ کَرمِل» از فَمِ مَشیّتشان نازل گردید. احساساتِ رقیقۀ روحانیِ هیکلِ مبارک از لابلای متون این لوح مبارک بِنَفْسِه واضح و آشکار است.

«اِنّهُ يُحِبُّ المَقامَ الّذِی اسْتَقَرّ فيهِ عَرشُهُ وَ تَشَرّفَ بِقُدُومِهٖ وَ فازَ بِلِقائِهٖ و فيهِ ارْتفعَ نِدائُهُ وَ صَعَدَتْ زَفَراتُهُ.» ۳ [مضمون به فارسی: بدرستی که او دوست دارد مقامی را که عرش او در ان مُستقرّ شد و به قدومش مشرّف گردید و به دیدارش فائز شد و در آن ندایش مرتفع گردید و آه و ناله هایش بلند شد.]

حضرت شوقی افندی، ولی اَمرِ دیانت بهائی http://noghtenazar.org/node/1644 سالیان بعد شرایطی را که حضرت بَهاءُالله «لوح کرمل» را نازل فرمودند تشریح فرمودند. یوگو جیاکری (Ugo Giachery) در هنگام زیارت خویش در اَرضِ اَقدَس که سعادت ملاقات با حضرت شوقی افندی را داشته با این کلمات نحوۀ نزولِ این لوح را از بیانات حضرتِ ولیِّ اَمرُالله این چنین یادداشت نموده.

ندای مبارک حضرت بَهاءُالله با عظمت و قدرتِ مُطلقه مانند آن بود که از وجودِ درونیِ مبارک سرچشمه می گرفت شنیده می شد. صدای بلند مبارک در هنگام نزولِ لوح مبارک چنان بود که راهِبینی که در صومعه زندگی می کردند براحتی ندای مبارک را می شنیدند.

کوهِ کَرْمِل: کوهِ اِلهی (۱)

نوشتۀ مایکل کِرتوتی ‌(Michael Curtotti) (۲)

۱۹ اکتبر ۲۰۱۷
ترجمۀ مهرداد جعفری

از دورانی بسیار دور و قدیم کوهِ کَرمِل همچنان در شرق دریای مدیترانه قرار گرفته و بسیاری از مردمان برای سالیانِ سال در دامنۀ این کوه مَقرّ داشته زندگی می نمودند.

کوهِ کَرمِل مُشرِف به دریا کوهِ بسیار بزرگی است که قسمتی از آن به داخل دریا وارد شده و در محدودۀ شرقی آن جلگۀ بسیار عظیمی قرار دارد. در شمال کوهِ کَرمِل آب های نیلگون و شَفّافِ دریا خلیجی را تشکیل می دهد. سمتِ شرقِ این کوه دریاچۀ جلیلیه و شهرهای (دهکده های) متعدّدی مانند قانا، ناصره، کَفَرناحوم و بیت صیدا که حضرت مسیح از آن گذر نمودند و به تبلیغِ اَمرِ مبارکشان پرداختند قرار دارد. در جنوبِ کوهِ کَرمِل جلگۀ شارون و در غرب آن دریای عظیم مدیترانه قرار دارد که برای هزاران سال مَحَلِّ سکونت بسیاری بوده و تاریخی قدیمی دارد. این منطقۀ وسیع به نام «کَرم یا تاکستانِ اِلهی» نامیده شده. حضرت بَهاءُالله کوهِ کَرمِل را کومُ الله یا کوهِ اِلهی مخاطَب می فرمایند و هنگامی که حضرت بَهاءُالله در نزدیکیِ کوهِ کَرمِل اقامت داشتند آلمانی ها در پایِ کوهِ کَرمِل از تاکستان های خویش مواظبت و نگهداری می نمودند. http://noghtenazar.org/node/1792

شباهت عجیب نُبُوّاتِ کتابِ مقدّس در مورد کوهِ کَرمِل و شارون عامل تأمّل و تفکّرِ فراوان خواهد بود.

«بیابان و زمینِ خشک شادمان خواهد شد و صحرا به وَجد آمده، مِثلِ گُلِ سرخ خواهد شکفت. شکوفه بسیار نموده، با شادمانی و ترنّم شادی خواهد کرد. شوکتِ لبنان و زیبائیِ کَرمِل و شارون به آن عطا خواهد شد. جلالِ یَهُوَه و زیباییِ خدایِ ما را مشاهده خواهند نمود.» (کتابِ اَشعیایِ نبی، فصل ۳۵، آیات اوّل و دوّم)

در میان مردم مصرِ قدیم کوهِ کَرمِل به مکانی مقدّس مشهور بود و در قرون گذشته اَنبیایِ بَنی اِسرائیل با اَنبیایِ بَعل در دامنه های آن به نبرد پرداختند. در یاداشت های آیَمبلیکِس (Iamblicus//aɪˈæmblɪkəs/ ) فیلسوفِ دورانِ گذشتۀ نوافلاطونی، نوشته که فیثاغورث، ریاضی دان مشهور یونانِ قدیم در مَعبَدی در کوهِ کَرمِل که به نام «مقدّس ترین کوه ها» شناخته می شد به عبادت و اِعتکاف پرداخته. ۳

نقاط و مکان های بسیار مقدّسی در این کوه قرار دارد که از میان آنها می توان از غارِ ایلیا نام برد که در بالای صومعۀ مسیحیان قرار دارد. دربارۀ این صومعه جناب دیوید روح (David Ruhe) می نویسد:

«در دامنۀ قسمت غربی کوه (کَرمِل) غاری قرار دارد که مَملو از اَسرار است... می گویند که ایلیا در آن غار زندگی می کرده. همان طوری که بیش از ۱۵۰ نوشتۀ بجا مانده از دوران قدیمِ یونان که پرستش آدونیس یا از تاموز (Adonis or of Tammuz) به عنوان خدا (خدایِ آنچه که سبز است) پرستش می شد. این غارِ مشهور یقیناً به عنوان مرکزی برای فرقه ای بود که به عنوانِ زایائی استفاده می شد... این تاریخ شاید به دوران هلنیک (Hellenic) که قریب به دوّمین قرن قبل از حضرت مسیح است برمی گردد. در دوران رومیان، وسپاسیان (Vespasian) که در آن ایّام یکی از اُمرای لشگرِ شرق بود... برای به قدرت رسیدن در این مَحَلّ تمنّایِ پیشگوئی های موفّقیّتِ خویش را نموده که علائم بسیار مثبتی به دنبال داشت... و بالاخره... امپراطور شد.» ۴