سایت نقطه نظر تلاشی برای رفع ابهامات و تعصبات عامه مردم راجع به دیانت بهائی است.

تمام افراد آزاد زاده می شوندو از لحاظ حیثیت و كرامت و حقوق با هم برابرند؛ همگی دارای عقل ووجدان هستند و باید با یكدیگر با روحیه ای برادرانه رفتار كنند. در جوامعی كه انسانها آزادند تا در مورد حقایق زندگی بیندیشند، به چشم خویش حقیقت را ببینند و به پای خود راه معرفت بپیمایند، امكان رشد و بالندگی نیز وجود خواهد داشت. روح انسانی باید آزاد باشد تا جستجوی حقیقت نماید و به درك مفهوم زندگی خود نائل شود. اگر حق آزادی عقیده وبیان را از فردی سلب نمائیم او را از حق تفكر و شناخت مفهوم حیات خویش محروم نموده ایم و این بدان معناست كه او را از حق انسان بودن محروم كرده ایم . آزادی عقیده و بیان یك حق است؛ حقی الهی و انسانی كه هیچ مرجعی نمی تواند این حق را از كسی بگیرد. این مفهوم مورد تائید همه آزاد اندیشان جهان بوده و در ماده 18و 19 اعلامیه حقوق بشر مورد تاكید و تصریح قرار گرفته است:

انسان آن گونه زندگی می كند كه می اندیشد. افكار و باورهای انسان، برداشتها و نحوه نگرشش را به زندگی تعیین می كنند و نحوه برداشت و نگرش او چگونگی عملكردش را سبب می شود. بدیهی است كه حصول هر گونه تغییر در باورها و افكار، نحوه نگرش و عملكرد او را تغییر خواهد داد وبالعكس هر نوع تغییر در نحوه عملكرد و نگرش، نشان دهنده تغییر در باورها و افكار اوست.
« كار» به عنوان یك اشتغال روزمره همواره بخش عمده ای از وقت و انرژی انسان را به خود اختصاص داده است. انسان برای رفع نیازهای خود باید كار كند. با وجود این نحوه نگرش همه افراد در این مهم، با هم یكسان نیست؛ اختلافی كه ریشه در تفاوت باورها و تفكرات آنها دارد. بنابر تفاوتی كه در باورها و تفكرات وجود دارد، نحوه نگرش به كار نیز متفاوت می شود؛ چنانچه اكثری كار را سختی و مشقت دانسته و برخی هم آن را عبادت محسوب می دارند.
حال به برسی این دو طرز تلقی مختلف می پرداریم:
‌كار مشقت است: