سایت نقطه نظر تلاشی برای رفع ابهامات و تعصبات عامه مردم راجع به دیانت بهائی است.

پس از درگذشت حضرت عبدالبـهاء در سال ۱۹۲۱ قيادت جامعه بـهائى بمرحله جديدى وارد شد يعنى از تمرکز در يک فرد واحد تغيير يافت و به نظم ادارى که بر اساس دو رکن ولايت امرالله و بيت العدل اعظم استوار بود منتقل گرديد.
اين نظم ادارى را ابتدا حضرت بـهاءالله در کتاب اقدس‌پيش بينى فرمود و در زمان حضرت عبدالبـهاء مخصوصاً در الواح وصايايش شکل گرفت. در الواح وصايا نوه ارشدش حضرت شوقى افندى به مقام ولى امرالله منصوب شد و در همان سند نيز انتخاب بيت العدل اعظم که اعلى هيأت قانونگذارى است، ولى امرالله «رئيس مقدس اين مجلس و عضو اعظم ممتاز لاينعزل» آن نيز مذکور آمد.(1)
بيت العدل اعظم در زمان حضرت عبدالبـهاء تشکيل نشد و بر عهده ولیّ امرالله افتاد تا طىّ سى و شش سال دوره ولايتش بعنوان قائد امر حضرت بـهاءالله اساس و پايه‌هاى بيت العدل اعظم را بنا فرمايد.

بيت العدل اعظم که حضرت بـهاءالله آنرا بعنوان قوّه تشريعيه امر بـهائى معيّن فرموده در سال ۱۹۶۳ تشکيل شد. اين هيأت مرکّب از نه نفر است که هر پنج سال يک‌بار از طرف جميع اعضاء محافل ملّى بـهائيان جهان انتخاب ميشود.
بيت العدل اعظم بتمشيت امور روحانى و ادارى جامعه بين‌المللى بـهائى ميپردازد و نيز بعنوان امناء اماکن مقدّسه و ساير املاک در اراضى مقدّسه مأمور حفظ آنهاست. حضرت بـهاءالله به بيت العدل اعظم اختيار داده است که در مواردى که کتب و آثار مقدّسه بـهائى ذکرشان را ننموده قوانينى تشريع نمايد و اين هيأت است که جامعه بـهائى را در جهانى که پيوسته در تغيير است رهبرى و راهنمائى ميکند.