سایت نقطه نظر تلاشی برای رفع ابهامات و تعصبات عامه مردم راجع به دیانت بهائی است.

هفته های گذشته بحث داغ حجاب بار دیگر، گر چه كوتاه مدّت، اما فراگیر به موضوع روز ایران اسلامی تبدیل شد؛ بگیر و ببندهای هر چند محدود در گوشه و كنار اتفاق افتاد و مانند همیشه نشست های متعدد برگزار شد. اما معلوم بود كه دیگر اكثرأ متوجه شده اند (یا لااقل وانمود می كنند) كه مسأله حجاب را باید از جنبه های مختلف آن مورد بررسی قرار دهند و نگاه یك سویه و مبتنی بر قهر و غضب درمان درد نیست. بالاخره این نشستها به تصویب كلیات طرح مد و لباس در مجلس شورای اسلامی انجامید. گر چه این طرح مدعی است كه به هیچ وجه در صدد اجباری كردن حجاب نیست؛ اما جزئیات آن نشان می دهد كه طراحان آن سعی دارند تا در عمل، با حمایت های اقتصادی دولتی، از الگوهای مشخصی از پارچه و البسه و همچنین وضع عوارض گمركی بر واردات تجاری پوشاك و پارچه های خارجی و در عین حال استفاده از نیروی انتظامی برای ممانعت از فروش لباس های خارجی دست دوم، یك نوعِ خاص از پوشاك و لباس (ظاهرأ با الهام از نماد های ایرانی) را رایج كنند.

و اذا راوک ان یتخذوک الا هزواً اَهذا الذی بعث الله رسولاً (سوره فرقان آیه 44)
و الذین یحاجون فی الله من بعد ما استجیب له حجتهم داحضه عند ربهم و علیهم غضب و لهم عذاب شدید. (سوره الشوری آیه 15)
ضمن عرض سلام و آرزوی سلامتی برای مسئولین گروهِ اندیشه، در روزنامه جام جم، ملاحظه شد که در تاریخ 1/3/84 مقاله ای با عنوان«فرقه انحرافی ابتکاری» نوشته آقای سید مجتبی عزیزی انتشار یافته است. هرچند مولف محترم سعی نموده اند که دلائل و تحلیل های تاریخی را برای توجیه چگونگی گسترش آیین بابی و بهائی در ایران و سایر نقاط جهان ارائه دهند، با این حال توجه به نکاتی تاریخی و دینی که ذیلاً معروض می گردد، ممکن است ایشان را در نیل به حقیقت یاری رساند .