تاریخ

http://lab.noghtenazar2.info/taxonomy/term/26

برگرفته از: https://www.tribunezamaneh.com/archives/112759

بنای آزادی و بهائیان ایران

نویسنده: مایکل دی (۱)

ترجمه: مهرداد جعفری

در چند روزی قبل از کریسمس جلسه عمومی سازمان ملل متحد بیست و نهمین قطعنامه خود را از سال ۱۹۸۵ تا حال که هدفش جلب توجّه مجدد به نقض حقوق بشر در ایران می باشد تصویب کرد. از تمامی طبقات چشم گیرتر از دیگران که مورد ظلم و ستم قرار گرفته اند پیروان دیانت بهائی می باشند. «بنای آزادی» در طهران نمای قدرتمند این تجاوز و تعدی است.

بنای عظیم آزادی که در میدانی عمومی طهران سر به آسمان کشیده هنوز «نامش» منتظر است که حقیقت آزادی بدرستی تحقق یابد.

در سال ۱۹۷۹ میلادی بعد از انقلاب اسلامی این ساختمان عظیم پایتخت ایران نامش از «شهیاد» به «آزادی» تغییر یافت. علیرغم تمامی ادعاها و بیانات شیرین اخیر سیاست مداران و دولتمردان ایران در مورد آزادی، بدون شک حقیقتی غیر قابل کتمان است که هنوز این کشور راه دراز ناتمامی در رسیدن به آزادی در پیش دارد.

حقیقت از چشم مهمانان ایران که تسلیم مهمان نوازی ایرانیان می گردند و بعداً اظهار می دارند که امر مخالفی را مشاهده نکرده اند که بتوان از آن شکایتی کرد پنهان مانده ولی نظر مجمع عمومی سازمان ملل متحد به بیاناتی که عمل به دنبال نداشته باشد منحرف نگردیده.
هم چنین این سازمان به روش هائی روانی غیرواقعی حملات متقابل که دولت ایران در دفاع از رفتار خویش بکار گرفته قانع نگردیده. به عنوان مثال اتهام ایران در مورد نقض حقوق بشر کانادا در شورای حقوق بشر یکی از این دفاعیه ها می باشد.

قطعنامه جدید سازمان ملل

با تشکر از خانم فرح دوستدار برای ارسال این مقاله:

پیام بهاءالله، زمینه ساز دموکراسی در ایران

فرح دوستدار

فداکاری و مظلومیّت بهائیان ایران خصوصاً در چند دههء اخیر موجب شهرت جامعه بهائی و کنار رفتن ابرهای تیرهء بی‏اطّلاعی مردم ایران خصوصاً روشنفکران ایرانی گردیده. احقاق حقوق شهروندی بهائیان هم اکنون یکی از موارد مورد بحث رسانه‏های ایرانی در خارج از کشور است. حال که هموطنان شریف ما به یاری این جامعه ستمدیده برآمده اند جای آن دارد که آنان را با ماهیّت این آئین نوین و خصوصاً اصولی که با توجّه به هویّت خاص فرهنگ ایرانی موجبات پیشرفت ایران را به سوی جامعه‏ای باز و دموکراتیک فراهم می‏سازد آشنا سازیم - اصولی که از جنبه اخلاقی و اداری پیشرفته ‏تر از دموکراسی‏های کنونی‏است. این مقاله به اختصار عواملی را که موجبات پیشرفت جوامع غربی را فراهم ساخت بررسی نموده و نشان می‏دهد که چگونه پیام حضرت بهاءالله مقدّر است حیات اخلاقی، دینی و فرهنگی ایران را از قهقرا نجات بخشیده و بسوی فرهنگی درخشان بر اساس بینشی جهانی و مردمسالار بپیش برد.

دموکراسی یا مردم‏سالاری به عنوان روش حکومتی که بر مبنای شرکت همگانی و تساوی حقوقی تمامی افراد بنا شده از پدیده‏های عصرجدید است. ابتدا بنیان فکری آن در مغرب زمین و در عصر روشنگری یعنی قرن هجده میلادی پایه گذاری شد. ساختار جهان و جوامع اروپا در قرون وسطی بوسیله سه اصل کلی مذهب، سنّت و خرافات شکل گرفته بود. زمین صفحه مسطحی بود، دنیا در هفت روز خلق شده بود و با دادن پول و اعتراف به گناه، انسان از رفتن به جهنّم معاف می‏شد.

در آغاز عصر جدید با رواج دریانوردی و کشف سرزمین‏های نو و شناخت کروی بودن زمین از سوئی و دستیابی به یافته‏های علمی بوسیله کشفیات دانشمندانی مانند کپرنیک، کپلر، گالیله و نیوتن از سوی دیگر، بطلان بسیاری از فرضیه‏هائی که برمبنای استنباطات ظاهری عامّۀ مردم از کتب دینی عنوان شده و علم زمان را تشکیل می‏داد ثابت گشته و اعتماد متفکرین را به این کتب بعنوان تنها منبع حقیقت متزلزل ساخت. در نتیجه انسان می‏بایست باورهای دینی و سنّت‏های باطل را بکنار گذارده و خود به کشف حقایق طبیعت و جهان اطرافش پردازد. ابزاری که او در این راه نیاز داشت و شرط لازم تحولات بودعبارت بودند از: ١- تفکّر و اندیشه (understanding) جهت بررسی و جستجوی حقایق ٢- خرد یا عقل (reason ) جهت قضاوت و تصمیم گیری ٣- شهامت در بکارگیری فکر و عقل خود برای یافتن جواب سؤال‏ها و مشکلات زندگی ۴- آزادی به عنوان پیش‏شرط بکارگیری اندیشه و خرد و ابراز شهامت.

پیامد و دستاورد بکارگیری ابزار فوق در زمینه‏های دین، علم، صنعت، اقتصاد، تعلیم و تربیت، بهداشت، سیاست، اجتماع و قانون مداری بدین قرار بود: