سیاست

http://lab.noghtenazar2.info/taxonomy/term/28

با تشکر از خانم فرح دوستدار برای ارسال این مقاله

شاخص های دموکراسی در متن رسالۀ مَدَنیّه
نگاهی نو به رسالۀ مَدَنیّه
فرح دوستدار
نگارش رسالۀ مَدَنیّه بوسیلۀ حضرت عبدالبهاء در سال ١٨٧٥ بنا به درخواست پدر گرامیشان ، حضرت بهاءالله صورت گرفت. (١) ایشان فرزند ارشد خود که در آن زمان جوانی ٣١ ساله بودند را مخاطب قرار داده و از او میخواهند چند ورقی در "سبب و علت عمار (آبادانی) دنیا و خرابی آن" بنویسند که متعصبین را یک درجه تنزل داده تا مستعد پذیرش نظام جدیدی گردند که باید آینده جهان را رقم زند. حضرت عبدالبهاء در این رساله در درجۀ اوّل رؤسای سیاسی و دینی را مخاطب قرار می دهند همان گونه که حضرت بهاءُالله نیز پیام خود را قبل از هر گروه دیگری خطاب به زمامداران و رؤسای دینی ابلاغ نموده بودند.

رساله مَدَنیّه گرچه به شیوه نثر دوران قاجارنگاشته شده و فهم آن برای نسل جوان کنونی ایران قدری مشکل بنظر می رسد ولی در مجموع اصول کلی زمامداری مدرن را برای رؤسای سیاسی و دینی و روشنفکران آن زمان در ایران تشریح میکند و در بخشهائی ازرساله از آن نیز فراتر رفته ، تمدن غرب را مورد نقد قرار داده و به بررسی کاستی های حکومت داری مدرن مغرب زمین می پردازد. رساله مدنیه اصولی را که از قرن هفده میلادی مورد بحث فلاسفه عصر جدید قرار گرفته و در انتها موجب تشکیل حکومت های کنونی غربی یعنی دموکراسی لیبرال گشت بصورتی که با فهم آن زمان ایرانیان موافق باشد مورد بحث قرار می دهد.

این پرسش که تا چه حد این رساله در زمان نگارش و انتشارش مورد توجه زمامداران سیاسی یا رهبران دینی و روشنفکران دوران خود قرار گرفته و یا اینکه آیا مطالب آن در سایر رساله های همزمان نیز آورده شده بود یا نه موضوع بحث این مقاله نیست. در اینجا تنها به بخش ها و نکاتی از رساله توجه می شود که شاخص های پیشرفت و شیوه مدرن حکومت داری عصر جدید را بیان می کند و از دیدگاه بهائی مورد تأئید قرار گرفته و بعبارت خود حضرت بهاءالله زمینه را برای پذیرا شدن نظام جدیدی در ایران آماده می سازد.

نکتۀ دیگری که در مطالعه این رساله باید در نظر داشت آنست که شاخص های دموکراسی و حکومتداری مدرن در متن این رساته مکنون است و نمیتوان آنها را در قالب واژه های متداول کنونی مانند دموکراسی یا انتخابات و رأی مردم و از این قبیل اصطلاحات جستجو نمود. زیرا بسیاری از لغاتی که امروزه متداولند در قرن نوزده میلادی هنگام نشر این رساله بشکل امروزی آن بکار برده نمی شدند.

از جمله این لغات واژه دموکراسی است که درمفهوم امروزی آن و با بار مثبت ابتدا در قرن بیستم متداول گردید. با وجود آنکه در علوم سیاسی که علمی جدید است دموکراسی آتن که در قرن پنجم قبل از میلاد به اوج خود رسید بعنوان اوّلین حکومت مردمسالار در جهان مورد تمجید قرار گرفته و نماد آزادی و برابری در جهان تلقی میشود ولی واژه دموکراسی تا اواخر قرن نوزده میلادی تحت تأثیر آثار افلاطون و ارسطوکه خود شاهد تنزل و انحطاط دموکراسی آتن بودند لغتی منفی و بعنوان حکومت عوام الناس و توده بی اطلاع از حکومت داری تلقی می شد.

برگرفته از: http://news.persian-bahai.org/story/1142

۲۵ آذر ۱۳۹۵ (۱۵ دسامبر ۲۰۱۶)

لندن – آیا می‌توانیم سرشت گفتگوی خود را که در سطح ملی جریان دارد و نحوه و شکل مکالمه با یکدیگر را تغییر دهیم؟

دفتر روابط عمومی بهائیان در انگلستان اخیراً جمعی از نمایندگان پارلمان، خبرنگاران، دانشگاهیان و فعالان جامعۀ مدنی را دعوت به بررسی این پرسش کرد. حدود پنجاه نفر از جمله نمایندگان مرکز رسانه‌ای دین (Religion Media Centre)، انجمن انسان‌گرای بریتانیا (the British Humanist Society)، مدرسۀ مطالعات مشرق‌زمین و آفریقا وابسته به دانشگاه لندن(SOAS University of London)، شرکت تحقیق و توسعۀ رند (the Rand Corporation) و سه انجمن دینی در این برنامه شرکت داشتند و تجربیات ارزشمند و متنوع شرکت‌کنندگان به گفتگویهای حاصله غنای ویژه‌ای بخشید.

دفتر روابط عمومی بهائیان انگلستان در بیانیه‌ای خطاب به شرکت‌کنندگان در این جلسه نوشت: «گفتگوهای چالش‌برانگیز متعددی در تمامی سطوح اجتماع در حال شکل‌گیری است که همۀ آن‌ها در آیندۀ مشترک ما نقش به سزایی دارند. این گفتگوها مباحثی همچون ماهیت ارزش‌های ملی مشترک ما، انسجام اجتماعی، برابری زنان و مردان، نقش دین در زندگی عمومی، مهاجرت، آزادی بیان، آزادی دین و عقیده و اقتصاد را شامل می‌شوند.»

بیانیه در ادامه می گوید: «واضح است که برای پیشرفت اجتماع، همۀ ذی‌نفعان و دغدغه‌مندان باید توانایی شرکت کامل در این گفتگو‌ها را به دست آورند.»

در ابتدای این سمینار، پنج سخنران در قالب یک میزگرد سخنانی ایراد کردند و به دنبال آن جلسۀ پرسش و پاسخ برگزار شد. سپس حاضرین به گروه‌های کوچک‌تری تقسیم شدند و هر گروه در مورد موضوع مشخصی به بحث و گفتگوی عمیق‌تری پرداخت.

در ابتدای جلسه، لرد بُرن (Lord Bourne ) از منطقۀ اَبِر ایست ویت (Aberystwyth) —عضو پارلمان در بخش جوامع و دولت محلی تحت نظارت وزیر امور داخله— گفت « از همان ابتدای تاریخ، ما از گفتگو برای حل اختلافات بین نوع انسان و فائق آمدن بر مشکلات استفاده کرده‌ایم."

پروفسور مارتین بارت (Martyn Barrett) از دانشگاه سوری (University of Surrey ) توجه حضار را به مفهوم محبت به عنوان یک بُعد اساسی، اما کمتر شناخته شده از تلاش‌ برای ساخت یک اجتماع هماهنگ و موزون جلب نمود.

وی بیان داشت «با ایجاد فرصت برقراری ارتباط میان افرادی از گروه‌های متفاوت فرهنگی می‌توان خصومت، عدم رواداری و تعصب را کاهش داد. مطلوب آن است که این تماس، امکان رشد دوستی‌های معنادار را فراهم آورد و شامل فعالیت‌هایی در مسیر دستیابی به اهداف مشترک باشد. به بیان دیگر، تعاملات انسانی به جای رقابت باید توسط همکاری تعریف شوند.»