حقوق بشر

http://lab.noghtenazar2.info/taxonomy/term/29

شرحی از مجلۀ اکونومیست آسیا

دیانت بهائی (۱)

با رشدی سریع در طول و عرض جهان ولی تحت ظلم و جفا در موطن خویش

نوشته: اِ. وی ( A.V) بتاریخ ۲۰ آوریل ۲۰۱۷

ترجمه: مهرداد جعفری

چند روزی است که شهر حیفا در اسرائیل مشغول به برگزاری مراسم مختلفه بوده. شانزده آوریل در کوچه های پر پیچ و خم نزدیک بندر حیفا مسیحیان مشفول برگزاری مراسم «عید پاک»(۲) بودند. روز قبلش کلیمیان همان محلات به بمناسبت «عید فصح» (۳) روز سبت ( شنبه) خود را در کنیسه های به مناجات و دعا مشغول شدند. و از بیستم آوریل جامعه قلیل بهائیان بزرگترین جشن خود را یعنی عید رضوان را شروع کردند. بهائیان در حیفا تنها نیستند. گرچه مرکز دیانتشان در این شهر است ولی تعداد بهائیان به میلیون ها نفوس در سراسر عالم می رسد.حال باید گفت که این بهائیان چه کسانی هستند؟

دیانت ایشان نسبتاً امری جدید است. در سال ۱۸۴۴ میلادی (۱۲۶۰ هجری قمری) بازرگانی که خود را «باب» به معنی درب یا دروازه نامید در ایران اظهار امر خویش را نمود. (حضرت) باب تفسیر جدیدی در مسائل شیعه اسلام را شروع نمود و اعلان کرد که به همان نحوی که پروردگار حضرت موسی، حضرت مسیح و حضرت محمّد را فرستاده پیامبر جدیدی را هم بزودی خواهد فرستاد. بهائیان معتقدند که یکی از پیروان حضرت باب معروف به (حضرت) بهاءالله همان پیامبر مذکور است که مؤسس دیانت بهائی می باشند. در مقابل ظلم و جفای دو دولت ایران و عثمانی حضرت بهاءالله آثار اساسی دیانت خویش را برای جامعه نازل فرمودند. هم چنین حضرتشان مکان بسیار زیبای استقرار رمس حضرت اعلی (باب) را در حیفا که مشرف به دریای مدیترانه بود بنفسه معین فرمودند.

همانطوری که اصول این دیانت شاهد است بسیاری از اوامرش مشابهتی به احکام دیگر ادیان دارد. بعنوان مثال مصرف مشروبات الکلی مانند اسلام حرام است. و همان طوری که مسلمانان در هنگام نماز در جهت قبلۀ خویش یعنی مکّه نماز می گذارند، بهائیان نیز در هنگام نماز به جهت روضۀ مبارکه که آن هم محل استقرار رَمسِ حضرت بهاءالله نزدیک حیفا است توجه می کنند. در دیانت بهائی ادیان دیگر مانند مذاهب هندو و بودائی مورد احترام است. ریشۀ ایرانی بودن دیانت بهائی هم کاملا مشخص است. بهائیان سال نوی ایرانی را هم جشن می گیرند و دیانت حضرت زردشت هم برایشان محترم است. بهائیان به «وحدت نوع بشر» معتقدند که این امر به مراتب و بنفسه بالاتر از جدائی و تفرقه نژادی است و به همین دلیل است که امر بهائی در میان بسیاری از جوامع محروم مانند بومیان امریکا براحتی مورد استقبال قرار گرفته. همچنین در طرف دیگر اقیانوس آرام دیانت بهائی در میان قبائل پاپائو از محبوبیت خاصی برخوردار است: در مقایسه با بعضی از مبلّغین مسیحی بهائیان اعتراضی نسبت به ادامۀ مراسم فرهنگی خود این جوامع ندارند. در این قضیه سازمان دهی منظم و مرتب هم کمک بزرگی است. «مهاجرین» در بسیاری از کشورها به تبلیغ دین بهائی مشغولند و این در حالی است که رهبران جامعه تعلیم و تربیت بانوان را مورد حمایت قرار می دهند. امروزه در سراسر جهان از کشور چاد گرفته تا بولیویا تعداد بهائیان بالغ بر هفت میلیون می باشد.

برگرفته از: https://www.tribunezamaneh.com/archives/120250

صمد توفیقیان

پلمپ بعدی مغازه های بهائیان، برنامه آینده

در سال های اخیر تعداد زیادی از ایرانیان با موضوع فشارهای مذهبی بر بهائیان ایران آشنا شده اند ودر رسانه های مختلف دیده میشود که وقتی صاحب نظران میخواهند به “فشار بر بهائیان” اشاره کنند، نمونه هائی مانند ” محرومیت از تحصیل”، ” اخراج از ادارات” ، ” تخریب گورستان ها” ، ” بستن مغازه ها” و…را نام میبرند.

البته این صحیح است که تمامی این ها مصداق های بارز تضییع حقوق شهروندی بهائیان ایران است، اما در این جا به تفاوت جالب “بستن مغازه های بهائیان” با دیگر شیوه های آزار مذهبی متداول در ایران میپردازیم.

واقعیت این است که تمامی عملیات بستن مغازه ها در سال های اخیر، در روز های مشخصی از سال رخ میدهد و بنابر این، آن عملیات را برای ناظران بی طرف، قابل پیش بینی می سازد.
این روز های خاص، چند روز در سال است که بهائیان بنا بر باور مذهبی خود، کار کردن در این روز ها را جائز نمیدانند و کار نمیکنند و بنابر این مثلا مغازه داران بهائی، از حق صنفی و قانونی خود استفاده کرده و اگر این روز ها مصادف با ایام وسط هفته باشد، مغاره های خود را در این روز باز نمیکنند.
سه روز در اردیبهشت هر سال از جمله این روز های تعطیل مذهبی بهائیان محسوب میشود.
با توجه به سیاست “پلمپ مغازه های بهائیان” که با شدت رو به تزایدی در ماه ها و سال های اخیراز سوی مسئولین کشور وجود داشته است، به نتیجه قابل توجهی میرسیم :
افکار عمومی ایران و جهان میتواند با آگاهی از زمان دقیق یک نمونه عملیات فشار مذهبی، به تماشای آن بنشیند.