حقوق بشر

http://lab.noghtenazar2.info/taxonomy/term/29

برگرفته از: http://news.persian-bahai.org/1229

۳۰ آذر ۱۳۹۶ (۲۱ دسامبر ۲۰۱۷)

سازمان ملل- مجمع عمومی سازمان ملل متحد روز سه‌شنبه ۱۹ دسامبر ۲۰۱۷ از ایران خواست به نقض مداوم حقوق بشر، از جمله آزار و اذیت بهائیان که بزرگ‌ترین اقلیت غیرمسلمان در این کشور هستند، پایان دهد.

این درخواست از طریق قطعنامه‌ای که با ۸۱ رأی موافق و ۳۰ رأی مخالف و ۷۰ رأی ممتنع تصویب شد بیانگر نگرانی نسبت به نقض مداوم حقوق بشر در ایران است. این سی‌امین قطعنامه با چنین محتوایی است که از سال ۱۹۸۵ تاکنون صادرشده است.

این قطعنامۀ پنج صفحه‌ای از ایران به خاطر اقدامات غیرقانونی ازجمله شکنجه، شرایط بد زندان‌ها، بازداشت‌های خودسرانه، محدودیت آزادی دین و عقیده و نیز تبعیض دولتی علیه زنان و اقلیت‌های قومی و مذهبی انتقاد کرده است.

این قطعنامه در مورد رفتار ایران با بهائیان به‌طور خاص ابراز نگرانی کرده است؛ تبعیض اقتصادی و آموزشی علیه آنان را به‌طور ویژه گوشزد کرده و از ایران خواسته بیش از ۹۰ بهائی را که ناعادلانه در زندان‌های ایران به سر می‌برند آزاد کند.

این قطعنامه مصرانه از ایران خواسته است تا با گزارشگر ویژۀ سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران همکاری کند. گزارش امسال خانم عاصمه جهانگیر (Asma Jahangir)، گزارشگر ویژۀ سازمان ملل، به «مسائل جدی حقوق بشر» در ایران اشاره کرده است. آنتونیو گوترس (António Guterres)، دبیر کل مجمع عمومی سازمان ملل نیز امسال در گزارشی به این مجمع در مورد طیف وسیعی از موارد نقض حقوق بشر که توسط ایران صورت گرفته ابراز نگرانی کرد.

با تشکر از خانم فرح دوستدار برای ارسال این مقاله

رسالۀ سیاسیّه و روند سکولاریسم در جهان
نگاهی نو به رسالۀ سیاسیّه

فرح دوستدار

رسالۀ سیاسیّه در سال ١٣١٠ هجری قمری مطابق با سال ١٨٩٣ میلادی به قلم حضرت عبدالبهاء نگاشته شد. همان گونه که حضرت عبدالبهاء در لوحی که در سرآغاز نسخه های چاپی آن منتشر شده اشاره می کنند (١) نقطۀ ثقل رساله تعیین حدود اختیارات حکومت و مراجع دینی و حقوق ملّت است و نشان می دهد که دخالت مراجع و رؤسای دین در سیاست چگونه موجب کاستی ها و آشفتگی امور مملکتی می گردد. به این ترتیب موضوع اصلی رسالۀ سیاسیّه مسائل حقوقی است. در ممالک غربی روند تعین حقّ و حقوق مراجع دینی و حکومتی و حقوق شهروندان تحت عنوان سکولاریسم مطرح می شود. نگارش این رساله هنگامیست که روند سکولاریسم به معنی جدا شدن مراجع سیاسی یا دقیق تر بگوئیم حکومتی از دین در غرب آغاز گشته و رو به پیشرفت بود. از دیدگاه سکولارها امور مملکتی و مسائل مادی زندگی روزمره را نمی توان با قوانین دینی که ابدی و غیر قابل تغییرند حلّ نمود بلکه باید با عقل و درایت فکری و تجارب تخصّصی و دانسته های جدید علمی بسته به نیازهای هر زمان و مکان مورد بحث و تصمیم گیری قرار داد.

راهکارهای عنوان شده در رسالۀ سیاسیّه به فرمودۀ حضرت عبدالبهاء روش و سلوک بهائیان و اصول اعتقادی آنان را در زمینۀ حقوق و وظائف سه عامل حکومت، دین و ملّت بیان می کند. علاوه بر آن نتایج و مضّرات فساد و فتنه را نیز مورد بحث قرار می دهند. ذکر وقایع تاریخی بعنوان شاهد و اثبات اصولیست که حضرت عبدالبهاء در این رساله به اثبات آن می پردازند.

در مقالۀ حاضر نویسنده بطور مختصر به وقایع تاریخی زمان تألیف رسالۀ سیاسیّه یعنی سال های قبل از انقلاب مشروطۀ ایران و نقش حکومت و مراجع دینی آن زمان اشاره می کند. سپس نکات اصلی رساله را مشخّص نموده و پس از شرح مختصری در زمینۀ روند سکولاریسم در غرب به این سؤال ها می پردازد که دیدگاه دیانت بهائی در زمینۀ سکولاریسم چیست؟ در آثار بهائی جایگاه و حقوق مراجع حکومتی و دینی کدامست و رابطۀ آنها با یکدیگر و با ملّت چگونه توصیف می شود؟ در کدام یک از زمینه ها دیانت بهائی فراتر رفته و چه راهکارهای جدیدی تدوین می کند؟

زمینه های تاریخی تألیف رسالۀ سیاسیّه

هجده سال قبل از تألیف رسالۀ سیاسیّه یعنی در سال ١٨٧٥ میلادی رسالۀ مَدَنیّه به قلم حضرت عبدالبهاء انتشار یافته بود. در آن سال ها ناصرالدّین شاه از اوّلین سفر خود به اروپا بازگشته و اراده ایجاد تحولاتی در ساختار جامعه سنتی ایران و حکومت عقب مانده قاجار نموده بود. از جمله تشکیل مجلس، ایجاد شبکۀ پست، چاپ تمبر پستی، ضرب سکّه و غیره. این فعّالیّت ها با مخالفت شدید علما و برخی از سیاستمداران مواجه گشته بود. حضرت عبدالبهاء در رسالۀ مَدَنیّه با استدلال های منطقی وعقلی لزوم نوسازی و تحوّل را عنوان کرده و خطابشان بیش تر به واپس گرایان سنّتی و خصوصاً قشر روحانیون است. در آن رساله حضرت عبدالبهاء به بررسی عواملی می پردازند که موجب انحطاط فرهنگی و سیاسی در ایران گشته و اینکه چگونه باید ایرانیان با برداشت صحیح از راهکارهای مدرن غربی به نوسازی ساختارهای فرهنگی و حکومتی بپردازند.