حقوق بشر

http://lab.noghtenazar2.info/taxonomy/term/29

با تشکر از خانم فرح دوستدار برای ارسال این مقاله.

منبع: مجلۀ پیام بهائی، ویژه نامه شماره های 455 و 456 اکتبر و نوامبر 2017، 174 بدیع

نگاهی نو به واقعه بدشت و قیام طاهره؛ نقطۀ عطف تاریخ تجدّد خواهی در ایران

فرح دوستدار

تحولات عمیق اجتماعی ، اقتصادی و سیاسی عصر جدید که به مدرنیته موسوم است و ابتدا در ممالک اروپای غربی شکل گرفت روندی بود تدریجی که در نتیجه نو آوری های ممتد و بهم پیوسته فکری و علمی رفته رفته ساختار جوامع غربی را دگرگون ساخت. پس از سال‌ها کوشش و تلاش تعدادی از متفکرین و فلاسفه در نقاط مختلف اروپا سرانجام زمینه برای حفظ حقوق فرد در جامعه، اقتصاد و سیاست فراهم آمد. این تحوّلات ممتد و تدریجی در قرن بیستم میلادی بثمر رسیده و منجر به تدوین اعلامیه جهانی حقوق بشر و تصویب آن در سازمان ملل متحّد بوسیله تعداد کثیری از ممالک جهان گردید. به این ترتیب لزوم شناسایی "حقوق اساسی" انسان‌ها در سراسر گیتی رسمیت یافت.

تکیه بر نیروی عقل و قوه تشخیص انسان و نقد دین خصوصا نقد اعتقادات خرافی و غیر منطقی سنتی در سر آغاز تحولات عصر جدید قرار داشت. خرد ورزی واندیشه های نو زمینه را برای پشت سر گذاردن قید و بندهای نظام قرون وسطایی و دستیابی به پیشرفت های جدید علمی هموار ساخت. دست آورد و نتیجه این تحول فکری نوسازی ساختارهای اجتماعی و سیاسی مانند قانونمندی و سکولاریسم و در زمینه فن آوریها انقلاب صنعتی بود که منجر به بهبود وضع زندگی و رفاه بیشتر انسانها در ممالک غربی گردید.

در ایران اولین رویاروئی با پدیده های مدرن و آگاهی ایرانیان نسبت به عقب ماندگی خود بر خلاف غرب در زمینه های فکری ، فرهنگی و سنن دینی بوقوع نپیوست بلکه در صحنه جنگ و در رویاروئی با صنایع پیشرفته جنگی دشمن صورت گرفت. شکست در دو جنگ ایران و روس که از سال ۱۱۷۵ شمسی هجری آغاز و تا سال ۱۲۰۶ (مطابق با۱۷۹۶ تا ۱۸۲۸م. (ادامه داشت و منجر به از دست دادن بخش های زیادی از خاک ایران شد ، این سؤال را مطرح ساخت که دلیل عقب ماندگی ایرانیان چیست؟

برگرفته از: http://news.persian-bahai.org/1229

۳۰ آذر ۱۳۹۶ (۲۱ دسامبر ۲۰۱۷)

سازمان ملل- مجمع عمومی سازمان ملل متحد روز سه‌شنبه ۱۹ دسامبر ۲۰۱۷ از ایران خواست به نقض مداوم حقوق بشر، از جمله آزار و اذیت بهائیان که بزرگ‌ترین اقلیت غیرمسلمان در این کشور هستند، پایان دهد.

این درخواست از طریق قطعنامه‌ای که با ۸۱ رأی موافق و ۳۰ رأی مخالف و ۷۰ رأی ممتنع تصویب شد بیانگر نگرانی نسبت به نقض مداوم حقوق بشر در ایران است. این سی‌امین قطعنامه با چنین محتوایی است که از سال ۱۹۸۵ تاکنون صادرشده است.

این قطعنامۀ پنج صفحه‌ای از ایران به خاطر اقدامات غیرقانونی ازجمله شکنجه، شرایط بد زندان‌ها، بازداشت‌های خودسرانه، محدودیت آزادی دین و عقیده و نیز تبعیض دولتی علیه زنان و اقلیت‌های قومی و مذهبی انتقاد کرده است.

این قطعنامه در مورد رفتار ایران با بهائیان به‌طور خاص ابراز نگرانی کرده است؛ تبعیض اقتصادی و آموزشی علیه آنان را به‌طور ویژه گوشزد کرده و از ایران خواسته بیش از ۹۰ بهائی را که ناعادلانه در زندان‌های ایران به سر می‌برند آزاد کند.

این قطعنامه مصرانه از ایران خواسته است تا با گزارشگر ویژۀ سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران همکاری کند. گزارش امسال خانم عاصمه جهانگیر (Asma Jahangir)، گزارشگر ویژۀ سازمان ملل، به «مسائل جدی حقوق بشر» در ایران اشاره کرده است. آنتونیو گوترس (António Guterres)، دبیر کل مجمع عمومی سازمان ملل نیز امسال در گزارشی به این مجمع در مورد طیف وسیعی از موارد نقض حقوق بشر که توسط ایران صورت گرفته ابراز نگرانی کرد.