حقوق بشر

http://lab.noghtenazar2.info/taxonomy/term/29

برگرفته از: https://www.tribunezamaneh.com/archives/112759

بنای آزادی و بهائیان ایران

نویسنده: مایکل دی (۱)

ترجمه: مهرداد جعفری

در چند روزی قبل از کریسمس جلسه عمومی سازمان ملل متحد بیست و نهمین قطعنامه خود را از سال ۱۹۸۵ تا حال که هدفش جلب توجّه مجدد به نقض حقوق بشر در ایران می باشد تصویب کرد. از تمامی طبقات چشم گیرتر از دیگران که مورد ظلم و ستم قرار گرفته اند پیروان دیانت بهائی می باشند. «بنای آزادی» در طهران نمای قدرتمند این تجاوز و تعدی است.

بنای عظیم آزادی که در میدانی عمومی طهران سر به آسمان کشیده هنوز «نامش» منتظر است که حقیقت آزادی بدرستی تحقق یابد.

در سال ۱۹۷۹ میلادی بعد از انقلاب اسلامی این ساختمان عظیم پایتخت ایران نامش از «شهیاد» به «آزادی» تغییر یافت. علیرغم تمامی ادعاها و بیانات شیرین اخیر سیاست مداران و دولتمردان ایران در مورد آزادی، بدون شک حقیقتی غیر قابل کتمان است که هنوز این کشور راه دراز ناتمامی در رسیدن به آزادی در پیش دارد.

حقیقت از چشم مهمانان ایران که تسلیم مهمان نوازی ایرانیان می گردند و بعداً اظهار می دارند که امر مخالفی را مشاهده نکرده اند که بتوان از آن شکایتی کرد پنهان مانده ولی نظر مجمع عمومی سازمان ملل متحد به بیاناتی که عمل به دنبال نداشته باشد منحرف نگردیده.
هم چنین این سازمان به روش هائی روانی غیرواقعی حملات متقابل که دولت ایران در دفاع از رفتار خویش بکار گرفته قانع نگردیده. به عنوان مثال اتهام ایران در مورد نقض حقوق بشر کانادا در شورای حقوق بشر یکی از این دفاعیه ها می باشد.

قطعنامه جدید سازمان ملل

برگرفته از: http://news.persian-bahai.org/story/1142

۲۵ آذر ۱۳۹۵ (۱۵ دسامبر ۲۰۱۶)

لندن – آیا می‌توانیم سرشت گفتگوی خود را که در سطح ملی جریان دارد و نحوه و شکل مکالمه با یکدیگر را تغییر دهیم؟

دفتر روابط عمومی بهائیان در انگلستان اخیراً جمعی از نمایندگان پارلمان، خبرنگاران، دانشگاهیان و فعالان جامعۀ مدنی را دعوت به بررسی این پرسش کرد. حدود پنجاه نفر از جمله نمایندگان مرکز رسانه‌ای دین (Religion Media Centre)، انجمن انسان‌گرای بریتانیا (the British Humanist Society)، مدرسۀ مطالعات مشرق‌زمین و آفریقا وابسته به دانشگاه لندن(SOAS University of London)، شرکت تحقیق و توسعۀ رند (the Rand Corporation) و سه انجمن دینی در این برنامه شرکت داشتند و تجربیات ارزشمند و متنوع شرکت‌کنندگان به گفتگویهای حاصله غنای ویژه‌ای بخشید.

دفتر روابط عمومی بهائیان انگلستان در بیانیه‌ای خطاب به شرکت‌کنندگان در این جلسه نوشت: «گفتگوهای چالش‌برانگیز متعددی در تمامی سطوح اجتماع در حال شکل‌گیری است که همۀ آن‌ها در آیندۀ مشترک ما نقش به سزایی دارند. این گفتگوها مباحثی همچون ماهیت ارزش‌های ملی مشترک ما، انسجام اجتماعی، برابری زنان و مردان، نقش دین در زندگی عمومی، مهاجرت، آزادی بیان، آزادی دین و عقیده و اقتصاد را شامل می‌شوند.»

بیانیه در ادامه می گوید: «واضح است که برای پیشرفت اجتماع، همۀ ذی‌نفعان و دغدغه‌مندان باید توانایی شرکت کامل در این گفتگو‌ها را به دست آورند.»

در ابتدای این سمینار، پنج سخنران در قالب یک میزگرد سخنانی ایراد کردند و به دنبال آن جلسۀ پرسش و پاسخ برگزار شد. سپس حاضرین به گروه‌های کوچک‌تری تقسیم شدند و هر گروه در مورد موضوع مشخصی به بحث و گفتگوی عمیق‌تری پرداخت.

در ابتدای جلسه، لرد بُرن (Lord Bourne ) از منطقۀ اَبِر ایست ویت (Aberystwyth) —عضو پارلمان در بخش جوامع و دولت محلی تحت نظارت وزیر امور داخله— گفت « از همان ابتدای تاریخ، ما از گفتگو برای حل اختلافات بین نوع انسان و فائق آمدن بر مشکلات استفاده کرده‌ایم."

پروفسور مارتین بارت (Martyn Barrett) از دانشگاه سوری (University of Surrey ) توجه حضار را به مفهوم محبت به عنوان یک بُعد اساسی، اما کمتر شناخته شده از تلاش‌ برای ساخت یک اجتماع هماهنگ و موزون جلب نمود.

وی بیان داشت «با ایجاد فرصت برقراری ارتباط میان افرادی از گروه‌های متفاوت فرهنگی می‌توان خصومت، عدم رواداری و تعصب را کاهش داد. مطلوب آن است که این تماس، امکان رشد دوستی‌های معنادار را فراهم آورد و شامل فعالیت‌هایی در مسیر دستیابی به اهداف مشترک باشد. به بیان دیگر، تعاملات انسانی به جای رقابت باید توسط همکاری تعریف شوند.»