اجتماعی

http://lab.noghtenazar2.info/taxonomy/term/2

مشرق الاذکار امریکای جنوبی برنده جایزه «نوآوری های آرشیتک» در سال ۲۰۱۷ گردید

ششم آپریل ۲۰۱۷

نوشته: سابرینا سانتوز۱

مشرق الاذکار امریکای جنوبی که بوسیله شرکت آرشیتک حریری پونتاری۲ در تورنتو ۳ طراحی و ساخته شده از جانب مؤسّسۀ سلطنتی آرشیتکت کانادا۴ برندۀ نوآوری در آرشیتک در سال ۲۰۱۷ گردید.

مشرق الاذکار شیلی که در پایه بلندی های آند۵ در خارج از شهر سانتیاگو در کشور شیلی ۶ قرار گرفته با استفاده از نرم افزارهای کامپیوتر در مدل سازی، تر کیب، اندازه گیری و تولید جناح های محافظ عظیم شیشه ای مخصوص نهایتاً مانند گنبدی شکوهمند که با جناح های سر به آسمان فضائی باز برای دعا و مناجات بوجود آورده و تا ۶۰۰ نفر را در یک زمان می تواند در خود جای دهد. این مشروع عظیم چهارده سال طول کشید و در سال ۲۰۱۶ به اتمام رسید.

«مشرق الاذکار امریکای جنوبی انعکاس دهنده نوآوری در مواد ساختمانی اولیّه، تکنولوژی و ساختمان است. به عنوان مثال تحقیق در مورد مواد اوّلیۀ ساختمانی که بتواند نور را تسخیر نماید نتیجه اش تولید دو نوع روکش های مختلف بود که قسمت داخلی از سنگ های مرمر نیمه شفاف که از کشور پرتقال آورده شده اند و روکش خارجی از قطعات شیشه ای ریخته شده بود که با کمک هنرمند کانادائی متخصص هنرهای شیشه ای، جف گوُدمن ۷ برای این مشروع تولید گردید»۸

به علاوه این محل عبادت به نحوی طرّاحی گردیده که در مقابل باد و زلزله شدید مقاوم است. هزاران میله های آهنی که منفرداً ماهرانه طرح شده و با گره های آهنین دیگر به بهم متصل شده جناح های عظیم مرتفع شده را حمایت می کند که از سمت کف در پایه های بتونی ضد زلزله مستقرشده.

«سیامک حریری، یکی از شرکاء و مدیر مسؤول شرکت آرشیتک حریری پونتاری۲ اظهار داشت که بسیار باعث سرور است که این جایزه را دریافت نمودم. در قلب ساختن این بنا هدف این بود که محلی بدیع برای عبادت و مکانی برای دعا و مناجات که توجّه برانگیز با فضائی باز که تمامی مردم از تمام ادیان و یا مردم بدون اعتقاد به دینِ خاصّ را خوش آمد گوید. اعطای این جایزه بنفسه شاهد همکاری صدها نفر می باشد.»۹

شرحی از مجلۀ اکونومیست آسیا

دیانت بهائی (۱)

با رشدی سریع در طول و عرض جهان ولی تحت ظلم و جفا در موطن خویش

نوشته: اِ. وی ( A.V) بتاریخ ۲۰ آوریل ۲۰۱۷

ترجمه: مهرداد جعفری

چند روزی است که شهر حیفا در اسرائیل مشغول به برگزاری مراسم مختلفه بوده. شانزده آوریل در کوچه های پر پیچ و خم نزدیک بندر حیفا مسیحیان مشفول برگزاری مراسم «عید پاک»(۲) بودند. روز قبلش کلیمیان همان محلات به بمناسبت «عید فصح» (۳) روز سبت ( شنبه) خود را در کنیسه های به مناجات و دعا مشغول شدند. و از بیستم آوریل جامعه قلیل بهائیان بزرگترین جشن خود را یعنی عید رضوان را شروع کردند. بهائیان در حیفا تنها نیستند. گرچه مرکز دیانتشان در این شهر است ولی تعداد بهائیان به میلیون ها نفوس در سراسر عالم می رسد.حال باید گفت که این بهائیان چه کسانی هستند؟

دیانت ایشان نسبتاً امری جدید است. در سال ۱۸۴۴ میلادی (۱۲۶۰ هجری قمری) بازرگانی که خود را «باب» به معنی درب یا دروازه نامید در ایران اظهار امر خویش را نمود. (حضرت) باب تفسیر جدیدی در مسائل شیعه اسلام را شروع نمود و اعلان کرد که به همان نحوی که پروردگار حضرت موسی، حضرت مسیح و حضرت محمّد را فرستاده پیامبر جدیدی را هم بزودی خواهد فرستاد. بهائیان معتقدند که یکی از پیروان حضرت باب معروف به (حضرت) بهاءالله همان پیامبر مذکور است که مؤسس دیانت بهائی می باشند. در مقابل ظلم و جفای دو دولت ایران و عثمانی حضرت بهاءالله آثار اساسی دیانت خویش را برای جامعه نازل فرمودند. هم چنین حضرتشان مکان بسیار زیبای استقرار رمس حضرت اعلی (باب) را در حیفا که مشرف به دریای مدیترانه بود بنفسه معین فرمودند.

همانطوری که اصول این دیانت شاهد است بسیاری از اوامرش مشابهتی به احکام دیگر ادیان دارد. بعنوان مثال مصرف مشروبات الکلی مانند اسلام حرام است. و همان طوری که مسلمانان در هنگام نماز در جهت قبلۀ خویش یعنی مکّه نماز می گذارند، بهائیان نیز در هنگام نماز به جهت روضۀ مبارکه که آن هم محل استقرار رَمسِ حضرت بهاءالله نزدیک حیفا است توجه می کنند. در دیانت بهائی ادیان دیگر مانند مذاهب هندو و بودائی مورد احترام است. ریشۀ ایرانی بودن دیانت بهائی هم کاملا مشخص است. بهائیان سال نوی ایرانی را هم جشن می گیرند و دیانت حضرت زردشت هم برایشان محترم است. بهائیان به «وحدت نوع بشر» معتقدند که این امر به مراتب و بنفسه بالاتر از جدائی و تفرقه نژادی است و به همین دلیل است که امر بهائی در میان بسیاری از جوامع محروم مانند بومیان امریکا براحتی مورد استقبال قرار گرفته. همچنین در طرف دیگر اقیانوس آرام دیانت بهائی در میان قبائل پاپائو از محبوبیت خاصی برخوردار است: در مقایسه با بعضی از مبلّغین مسیحی بهائیان اعتراضی نسبت به ادامۀ مراسم فرهنگی خود این جوامع ندارند. در این قضیه سازمان دهی منظم و مرتب هم کمک بزرگی است. «مهاجرین» در بسیاری از کشورها به تبلیغ دین بهائی مشغولند و این در حالی است که رهبران جامعه تعلیم و تربیت بانوان را مورد حمایت قرار می دهند. امروزه در سراسر جهان از کشور چاد گرفته تا بولیویا تعداد بهائیان بالغ بر هفت میلیون می باشد.