اجتماعی

http://lab.noghtenazar2.info/taxonomy/term/2

برگرفته از: http://fa.iranpresswatch.org/?p=5594

ماخذ: impresa.elmercurio.com

ترجمه: دیده بان مطبوعات ایران

آقای هاویر کنتراس ۱ اخیرا در باره معبد بهائی چنین اظهار نموده است: «اولین مشرق الاذکار بهائی امریکای جنوبی که در دامنه سلسله جبال آند ۲ در نزدیکی شهر سانتیاگو، پایتحت کشور شیلی، در اواسط ماه اکتبر سال ۲۰۱۶ در منطقه ای بنام پنیالولن ۳در نهایت جلال افتتاح گردیده، با شکوه و استحکامش هر روزه توجه بیشتری از مردم را بخود جلب میکند.»

روز دو شنبه اخیر گروه نظم بدیع ۴ که شب قبلش در تآترکاپولیکن ۵ برنامه اجرا نموده ودر روز بعد هم به دیدنیهای پایتخت شیلی رفته بودند، در صفحه اینستاگرم خود تحت عنوان «روزی فراموش نشدنی با مردمی دوست داشتنی» مطالبی نوشته اند. این مطالب همراه با عکس اعضاء گروه و تهیه کنندگان محلی که به دعوتشان به شیلی آمده بودند در جلوی این بنای پر ابهت گرفته شده است. این ساختمان مانند غنچه گلی عظیم در حال شکوفائی میباشد که در میان دامنه سر سبز جبال آند که شهر سانتیاگو را محاصره کرده قرار دارد. زمانی که به طرف شرق شهر سانتیاگو نظر بیاندازیم غیر ممکن است این بنای مجلل که با ارتفاع ۳۰ متری مرتفع گردیده از نظر پنهان بماند.

ساختمان این بنای عظیم شش سال پیش در زمینی به مساحت ۶ هکتار در ناحیه پنیالولن که عامل کنجکاوی مردم و اهالی منطقه بود شروع گردید. در دو سال خاتمه بنا، جناح های نه گانه منحصر بفردش قد کشیده،که مخلوطی از مرمر و شیشه میباشد و نور آقتاب با تلالویی خاص از آن بازتاب می یابد و مانند گلپرهای زیبائی سر به آسمان می سایند.

برای بسیاری از مردمان این سؤال مطرح بود که هدف از این بنای عظیم که تدریجا سر به فلک میکشد چه میتواند باشد؟ آیا بنائی است برای همگان و یا ساختمانی است خصوصی؟

عاقبت این معما در روز ۱۶ اکتبر هنگام افتتاح اولین مشرق الاذکار قاره امریکای جنوبی در کشور شیلی که بدون هیچ تشریفاتی رسمی و بدون وجود روحانیون، تمثالها و تصاویر مذهبی انجام گرفت حل گردید، در فضائی که همگان از زن و مرد، خرد و کلان بدون در نظر گرفتن عقاید و افکار مذهبیشان برای نیایش و تلاوت آثار دیانت خویش گرد هم آمده بودند.

دیانت بهائی از سال ۱۹۴۰ پیروانی در کشور شیلی پیدا کرده است که در دهه های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ آنچنان پیشرفتی نمود که در سال ۲۰۰۱ میلادی جهت استقرار مشرق الاذکاری جهانی و بعنوان محل اولین مشرق الاذکار امریکای جنوبی برگزیده شد.

آئین بهائی با ۶ میلون پیرو همواره در حال گسترش و افزونی است که هم اکنون در ۲۴۷ کشور و جزیره استقرار یافته است.

برگرفته از: http://www.bbc.com/persian/blog-viewpoints-38123589?error_code=4201&erro...

ضرورت دگرگونی مواجهه با مساله بهاییان

محمد حیدری

روزنامه نگار

28 نوامبر 2016 - 08 آذر 1395

"مساله بهاییان" در ایران، یکی از مسائل مرکزی ما است. بهاییان، "دیگری"راستین اکثریت شیعه هستند و نحوه مواجهه ما با آنها، آزمونی از شایستگی جامعه، در گذار از استبداد و ستم، و خروج از تاریکی است. ما در ایران با تبعیض، بی‌عدالتی و ستمگری‌های گوناگونی مواجهیم، اما در "مساله بهاییان"، چیزی متمایز وجود دارد که به "چگونگی مواجهه" ما با آن مربوط است.

ما از یک طرف در برابر ستمی که بر بهاییان می‌رود سکوت کرده‌ایم و از سوی دیگر همبستگی و غم‌خواری لازم با این ستم‌دیدگان را نداریم. هم سکوت و هم رضایت‌جمعی، سرکوب بهاییان در ایران را به "گناهی جمعی" تبدیل می‌کند. مشابه این وضعیت در هیچ گستره ظلم دیگری وجود ندارد. به همین دلیل است که ما به مواجهه دیگرگون با این مساله نیاز داریم. این مساله نیز از جمله تیره‌گی‌های جامعه ماست که باید با آن تعیین تکلیف شود.

بابیان و ازلیان و بهاییان، شیعیانی بودند که از دین اسلام با روایت شیعی آن، خارج و بر دین دیگری مومن شدند. امروز از بابیان و ازلیان اولیه نشان زیادی نیست، اما بهاییان همچنان جمعی بزرگ‌اند. خروج از دین اسلام، به موجب فتوای فقیهان، منجر به ارتداد می‌شود. ستم بر بهاییان، و سکوت در برابر این ستم نیز، ریشه در همین رویکرد درون دینی دارد. هرچند که بهاییان امروز بر خلاف اسلاف خود، مسلمان نبوده‌اند و خروجی هم از اسلام نکرده‌اند، با اینهمه، همان خشم و کین بر آنان نیز وارد می‌شود. در دین اکثریت حاکم، ترک ایمان مستوجب عقوبت است و جامعه ما نیز آن را می‌پذیرد.

اکثریت شیعه در ایران، اقلیت بهایی را ترسناک، مرموز، ناشناخته، و دین آنها را دروغین می‌دانند. از این رو، "دیگری" راستین برای اکثریتِ شیعه بهاییان بوده‌اند و بنابراین، آزمون رواداری اکثریت، نه در برابر اقلیت‌های دیگر، بلکه در برابر بهاییان سنجیده خواهد شد.

سرکوب بهاییان در ایران، سرکوبی مداوم، گسترده، بی‌حد و مرز، و همه‌گیر است. مداوم است، چون هرگز متوقف نشده و نه تنها در چند دهه پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷، بلکه حتی پیش از آن و در صد و پنجاه سال گذشته نیز تداوم داشت./شماری از بهاییان که امسال در ایران محکوم شدند

سرکوب بهاییان در ایران، سرکوبی مداوم، گسترده، بی‌حد و مرز، و همه‌گیر است. مداوم است، چون هرگز متوقف نشده و نه تنها در چند دهه پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷، بلکه حتی پیش از آن و در صد و پنجاه سال گذشته نیز تداوم داشت. گسترده است، چون در سراسر ایران اعمال می‌شود و از یک روستای کوچک در مازندران، تا شهرهای بزرگ و پایتخت ایران را تسخیر می‌کند. بی‌حد و مرز است، چرا که از تبعیض و محرومیت و آواره کردن و تبعید، تا حبس و شکنجه و قتل را شامل می‌شود. همه گیر است، چرا که این سرکوب، هیچ ارتباطی به نوع فعالیت بهاییان ندارد، بلکه همه آنها را در برمی‌گیرد. در واقع جرم همه آنها، بهایی بودن است و نه چیز دیگر.