احکام

http://lab.noghtenazar2.info/taxonomy/term/31

در جهانی که در سال های آغازین هزارۀ سوّمش، هنوز سایۀ شوم نفرت و جنگ، جهانیان را احاطه کرده، یک بار دیگر، عید اعظم رضوان، سلطان اعیاد بهائیان جهان، فرا رسیده است. حضرت بهاءالله شارع دیانت بهائی یک قرن و نیم پیش در چنین ایّامی، حکم جنگ و جهاد و تنجیس این و آن را نسخ فرمود و حکم محکم صلح و وحدت عالم انسان را تشریع فرمود و در آثار وحیانی اش که به مدت چهل سال در تبعید و زندان ارائه نمود، راه و روش رسیدن به چنین هدف مقدسی را تشریح فرمود. جانشین حضرتش، حضرت عبدالبهاء، روح و جان و جنبۀ معنوی این راه و روش را، چنین بیان فرموده است:

«ای یارانِ این مظلوم [=حضرت عبدُالبهاء] نظر را از مشاهدۀ غیر پاک نمایید بیگانه نبینید بلکه جمیع را آشنا دانید زیرا با وجود ملاحظۀ بیگانگی محبّت و یگانگی مشکل است و در این دور بدیع به نصوص الهی باید با جمیع طوائف و ملل یگانگی نمود و نظر به عُنف و شدّت و سوء نیّت و ظلم و عداوت ننمود بلکه به افق عزّت قدیمه باید نظر کرد که این کائنات هر یک آیتی از رَبُّ الآیاتند و به فیض الهی و قدرت ربّانی به عرصۀ وجود قدم نهادند. لِهذا آشنا هستند نه بیگانه یار هستند نه اغیار و به این نظر باید معامله نمود. پس یاران باید در نهایت مهربانی و محبّت با دوست و بیگانه هر دو اُلفت و مَحبّت نمایند و ابداً نظر به استحقاق و استعداد نکنند در هر صورت نهایت مهربانی فرمایند از شدّتِ عِناد و جدال و بَغضا و عُدوانِ خلق شکست نخورند. اگر آنان تیر زنند اینان شهد و شیر بخشند اگر زهر دهند قند بخشند اگر درد دهند درمان بیاموزند اگر زخم زنند مَرهَم بنهند اگر نیش زنند نوش روا دارند.» (منتخباتی ازمکاتیب، ج ۱، شمارۀ ۸.)

برگرفته از مجلۀ پیام بهائی، 2015

حفظ میراث فرهنگی و معنوی بشر
وظیفه ای اخلاقی و جهانی

فرح دوستدار

یکی از خبر های تأسف انگیز ماه های اخیر تخریب پی در پی بناها و آثار متعدد باستانی در شمال عراق بوسیله نیروهای دولت اسلامی (داعش) بود. باستان‌شناسان و مقام‌های جهانی این عملیات را محکوم کرده و سازمان ملل متحد آن را "جنایت جنگی" دانسته است. خبرگزاری رویترز این آثار تاریخی را "غیرقابل ارزش گذاری" و این اتفاق را "آسیب غیرقابل برآورد به میراث انسانی" توصیف کرده است. این آثار تاریخی و قدیمی مربوط به دوره تمدن آشوری ها و بابلی ها بود. قدمت برخی از این آثار و مجسمه ها بیش از ٢٥٠٠ سال و برخی نیز به قرن ٧ قبل از میلاد برمی گردد و برخی١٠ هزار ساله بودند.

بنا به کوشش ها و معاهده های مختلف یونسکو، سازمان علمی، فرهنگی و تربیتی ملل متحد در دهه های گذشته این آگاهی در کشورها ی توسعه یافته جهان ایجاد گشته که بنا های باستانی و اشیای باقیمانده از تمدن های گذشته در هر نقطه جهان که باشد میراثی جهانیست و بخاطر اهمیت فرهنگی وتاریخی آن بخشی از دانش بشری را تشکیل می دهد. از اینرو حفظ ونگهداری این آثار و ممانعت از تخریب آن وظیفه ای اخلاقی و همگانیست.

فاجعۀ فرهنگی تخریب آثار باستانی در عراق بوسیله دولت اسلامی (داعش) که نمونه های دیگر آن نیز در افغانستان بوسیله طالبان و یا در بمبارانهای حمله ایالات متحده امریکا به عراق رخ داد نمونه ای از عواقب تخریبی جنگ و پیشبرد اهداف سیاسی بوسیله اعمال خشونت ورفتار غیر انسانی است. نظر به تمامی عواقب فاجعه بر انگیز جنگ، قبل از هرچیز نابودی انسانها وسپس تمدنها و فرهنگ ها جامعه جهانی بهائی از ابتدای تاریخ این آئین با ایمان به اهمیت تعالیم صلح محور حضرت بهاءالله همت خود را در اشاعه اخلاق و منش صلح جویانه و خصوصا تربیت نسل جوان جهت بنیاد فرهنگی نوین گمارده است. این مقاله راهکارهائی که اعمال تخریبی و از میان بردن آثارباستانی را پیشگیری میکند از سه جنبه مورد توجه قرار می دهد: آگاهی به اهمیت حفظ میراث فرهنگی، تحول فرهنگی و آگاهی جمعی در زمینه عواقب جنگ و لزوم پیشبرد صلح در جهان، مبارزه با افراط گرائی دینی.

اهمیت حفظ میراث فرهنگی و معنوی بشر

میراث فرهنگی کلیه آثار باقی‌مانده ازفرهنگ ها و نسل ها ی گذشته است که نه تنها بخشی از هویت ملی جوامع را تشکیل میدهد بلکه از جنبه جهانی نیز حائز اهمیت بوده و گویای تاریخ و نحوه زندگی فرهنگ ها و اقوام گذشته در ادوار مختلف است. میراث فرهنگی یا شامل اشیاء ملموس است مانند بنا ها و اشیاء مورد استفاده گذشتگان، انواع آثار هنری ، کتابها و غیره و یا آثار غیر ملموس مانند آداب و رسوم، زبان، موسیقی و یا پدیده های طبیعی مانند تنوع زیستی، انواع گوناگون موجودات و گیاهان و مناظر و چشم اندازها.