احکام

http://lab.noghtenazar2.info/taxonomy/term/31

عبادتگاهی چشمگیر سر به آسمان می کشد

نویسنده شاشتری پوروشوتما (1)

ترجمه: مهرداد

تاریخ چهارم دسامبر 2014

نود و پنج سال پیش بانوئی امریکائی به تنهائی به هدف آگاه نمودن تمامی مردم به دیانت جدیدی که چند دهه قبل در ایران ظهور نموده بود در تمام منطقه امریکای جنوبی مسافرت می نمود. این خانم در کوههای آند (Andes mountains) در حالیکه بر پشت قاطری سوار و " سه دست لباس زیرِ پشمی، دو ژاکت و دو کت و پتوئی ضخیم" جهت حفاظت از سرمای یخبندان در بر داشت در مسیری قدیمی که 10400 فوت از سطح دریا ارتفاع داشت به سفر ادامه می داد. در یکی از نقاط با راهنمای خود از داخل تونلی تاریک "که بیش از یک ساعت طول کشید و در حالی که حیوان چهار پا ترسیده بود در تاریکی سکندری خورده و نهایتاً لغزیذ و زمین خورد" در طول این مسیر وی برای حفاظت خود و همراهان چندین بار دست به دعا و مناجات برداشته بود. نام این بانو "مارتا روت"(Martha Root) و برای اوّلین بار بود که مناجات های بهائی در این سفر در کوهای آند تلاوت می شد و این سفر هم اوّلین سفری بود که تعالیم دیانت بهائی را به شیلی (Chile) آورد.

خانم مارتا روت در آینده اسفار متعددی برای انتشار نشر نفحات امر بهائی که امروزه از نظر گسترش بعد از دیانت حضرت مسیح دوّمین مقام را در جهان داراست به انجام خواهد رسانید ولی در این ایام در پایه کوه های آند در قسمت شرقی سانتیاگو (Santiago) در شیلی معبد بهائی شکوهمندی در حال ساختمان است– این معبد شاهدی است بر چگونگی رشد جامعه بهائی در این کشور علیرغم آغازی بدون ادعا و ساده.

در باره خود این ساختمان مطالبی عدیده نوشته شده و خواهد شد که برنده تعدادی از جوایز از لحاظ ارشیتکت شده است. نُه (9) بال های عظیم نیمه شفاف که از سنگ مرمر مخصوص به همراه شیشه قالب بندی شده اجازه می دهد که نور خورشید در عرض روز از خارج نفوذ نموده و شبانه درخششی تابناک داشته باشد. حتی در دوران ساختمان این عبادتگاه زیبا اثرات قابل ملاحظه اش را بخصوص در جامعه بهائی و بطور عموم در جامعه شیلی می توان مشاهده نمود.

جناب "فرانسیسکو چااوُان" (Francisco Chahuán) یکی از سناتورهای جمهوری شیلی اخیرا در دیداری از محل این معبد اظهار داشته است:

" من هیچ شکی ندارم که با توجه مخصوص به اینکه یکی از اهداف اساسی دیانت بهائی وحدت در کثرت جامعه است، این مکان هدفش ایجاد مرکزی برای دعا و مناجات، تفکر و گردهمایی می باشد. این معبد دعوتی است عمومی از تمام نفوس ساکن "پنه آولولن" (Peñalolén) و هم چنین تمامی کشور که به جستجوی پناهگاه پر آرامشی هستند که با توجه به گذشته خویش تفکر و تعقل نموده تا بتوانند موثراً به حقیقت خویش پی برده و به عالی ترین آرمان های حیات خویش دست یابند".

برگرفته از: https://hra-news.org/fa/religious-minorities/b-202

جلوگیری از دفن یک نوجوان بهایی در تبریز

جمعه ,۹ آبان ۱۳۹۳

خبرگزاری هرانا – مسئولان از دفن پیکر یک نوجوان بهایی در تبریز که به علت بیماری فوت کرده بود ممانعت کردند.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، در روز سه شنبه ۲۹ مهرماه سال ۱۳۹۳ یک نوجوان ۱۲ ساله بهایی بنام مهنا سمندری به دلیل بیماری در شهر تبریز درگذشت ولی تاکنون مسئولین مربوطه با فشار اداره اطلاعات از صدور مجوز برای دفن پیکر این نوجوان بهایی خودداری کرده‌اند.

در همین رابطه یکی از شهروندان بهایی به هرانا این چنین گفت: «مهنا روز سه شنبه در بیمارستان در گذشت و به همین دلیل پدر و مادر او که هر دو معلول جسمی هستند خواستار انتقال دخترشان از بیمارستان به منزل جهت غسل و خواندن نماز میت شدند. رانندهٔ آمبولانس پس از اینکه متوجه شد که مهنا بهایی است اتومبیل خود را متوقف کرده و گفته است که او را فقط به وادی رحمت (گورستان تبریز) منتقل خواهد کرد ولی با اصرار بیش از اندازهٔ بستگان مهنا، بالاخره راننده راضی شد که او را به منزل ببرد. پیکر او پس از غسل و خواندن نماز میت و کفن شدن به روش بهایی اجباراً به سرد خانهٔ وادی رحمت تحویل داده شده است ولی هنوز دفن نشده است»

این فرد در ادامه اظهار داشت: «بهاییان تبریز پیش از انقلاب، گورستان مخصوص به خود را خریداری کرده بودند که این محل پس از انقلاب توسط دولت مصادره شد. پیکر اموات بهایی از آن زمان تا سال ۱۳۹۰ در‌‌‌ همان گورستان عمومی تبریز دفن می‌شد و از بابت اجرای مراسم کفن و دفن بهایی مشکلی نبود ولی در مرداد ماه سال ۹۰ پیکر یک خانم بهایی که پس از مرگ به سردخانه تحویل داده شده بود، اجازه دفن داده نشد و مسئولین اعلام کردند که از این پس، بهاییان را دفن نخواهند کرد. در طی این سه سال بالغ بر ۲۰ فرد بهایی در تبریز فوت نموده‌اند که تمامی اجساد بدون اجازهٔ خانوادهٔ متوفی به شهر می‌اندوآب یا ارومیه منتقل شده و در آنجا خود مسئولین، آن‌ها را دفن کرده‌اند. گفتنی است که طبق احکام دیانت بهایی جسد نباید به محلی که بیش از ۱ ساعت از محل فوت فاصله دارد حمل شود و شهر می‌اندوآب و ارومیه هر دو بیش از یک ساعت با شهر تبریز فاصله دارند.»

این شهروند بهایی در ادامه اظهار داشت که بهاییان در طی سه سال گذشته به نهادهای مختلف از جمله دفتر گورستان تبریز (وادی رحمت)، شهرداری، فرمانداری، شورای شهر، دفتر امام جمعه و دفتر نمایندگان مجلس مراجعه کرده‌اند که تاکنون هیچ پاسخی دریافت نکرده‌اند.