اقتصاد

http://lab.noghtenazar2.info/taxonomy/term/32

دروازه ها برای تجارت باز شد ولی نمی توان سوابق نقض حقوق بشر ایران را نایده گرفت

16 جولای 2105

نوشته دکتر نازیلا قانع (1)

ترجمه از مهرداد

"یکی از اماکن متبرکۀ دیانت بهائی در شهر حیفا در شمال کشور اسرائیل. دیانت بهائی بوسیله نجیب زاده ای ایرانی در قرن نوزده تأسیس گردید. پیروان دیانت بهائی تا حال حدود پنج میلیون است که در بیش از 190 کشور دنیا پراکنده هستند." ( رویترز)

در دهکده ای در شمال غربی ایران خانواده ای به علت آتش گرفتن محل سکونت خویش از خواب بیدار می شوند.

چند روز قبل این خانواده، مغازه ای را که در طبقه تحتانی محل سکونت خویش داشتند به خانمی اجاره دادند که این خانم امیدوار بود بتواند با فروش وسائل و لوازم بهداشتی زندگی محقرانۀ خویش را ادامه دهد.

پلیس محلّی وی را اگر نتواند مجوز کسب تهیّه نماید به بستن مغازه اش تهدید کرده بود، ولی علیرغم پرداخت تمام مخارج لازمه درخواست مجوز کسب وی پی در پی رد شد. برای دریافتن علّت ندادن مجوز یکی از مقامات رسمی به وی گفته بود که خود این خانم دلیلش را می داند: "به دلیل این که ایشان در مغازه خویش دیانت بهائی را تبلیغ می کند."

زمانی که وی اصرار در گرفتن مجوز کسب نموده بود، یکی دیگر از مسؤولین به وی محرمانه گفت که خط مشی دولت مربوط به اعتقادات مذهبی وی می شود که در خواست مجوز کسب به وی داده نمی شود و نمی تواند درآمدی از کسب داشته باشد. زمانی که این خانم به کسب خویش ادامه داد، مغازۀ وی را به آتش کشیدند و اگر خانواده ای که در طبقۀ فوقانی خوابیده بموقع بیدار نشده بودند به احتمال بسیار زیاد از این مهلکه جان سالم بدر نمی بردند.

حال همان طوری که جوامع بین المللی مجدداً خود را در معاملات با ایران درگیر می نمایند و تجارت و روابط سیاسی بزودی برقرار خواهد گردید، مردم ایران برای دورۀ جدیدی از گشایش از مشکلات خود را آماده می نمایند. در این میان سیصد و پنجاه هزار بهائیان هستند که بسیار امیدوارند که نه تنها در این امکانات شریک گردند بلکه بتوانند همکاری و کمکی در پیشرفت سرزمین آبا و اجدادی خویش بنمایند.

بیانیه جامعۀ جهانی بهائی در کمیسیونِ توسعۀ اجتماعی سال ۲۰۰۶ درخصوص بازنگری اولین دهۀ ملل متحد برای ریشه کن سازیِ فقر

ژانویه ۲۰۰۶

هر تعریفی از فقر و روند ریشه کن کردنِ آن با مفاهیم متداولی دربارۀ طبیعت و هدفِ فرایندِ توسعه شکل گرفته است. تلاش های مشترک سازمانِ ملل و جامعۀ مدنی به طورِ قابلِ توجهی درکِ از فقر و توسعه را گسترش داده است.

مواردی چون شناختِ روابطِ متقابلِ توسعه، حقوق بشر، و امنیتِ بشر؛ آگاهی روز‌افزون نسبت به تعاملات بین بازار و محیطِ فیزیکی، فرهنگی، اجتماعی و قانونی که بازار در آن فعالیت می‌ کند (۱)؛ تأئید رفاه بشر به عنوان هدفِ توسعه؛ تلاش¬ هایی جهتِ وارد کردن برابری بیشتر در سیستم های تجارت و امور مالی جهانی؛ و تأکید بر اتحادِ بشر به عنوانِ پایۀ توسعۀ پایدار؛ همۀ این موارد تحرّکی جهانی در اقدام برای یافتن راه حل های پایا برای ریشه‌ کن کردنِ فقر ایجاد کرده است.