گشت و گذاری در اخبار

http://lab.noghtenazar2.info/taxonomy/term/35

برگرفته از: http://news.persian-bahai.org/1180

جامعۀ جهانی بهائی: آیندۀ اروپا و جهان در هم آمیخته است

۲۷ تير ۱۳۹۶ (۱۸ ژوئیه ۲۰۱۷)

بروكسل- دفتر جامعۀ جهانی بهائی در بروكسل، طی دیداری در پارلمان اروپا در روز ٢٧ ژوئن بیان داشت: «آینده اروپا بطور جدائی ناپذیر با آیندۀ جامعه جهانی مرتبط است.»

گفتگو در چنین سطحی، سیاست‌گذاران و رهبران دینی را گرد هم آورد تا مسیری را كه اروپا باید در دهۀ آینده پیش بگیرد بررسی كنند.

جلسۀ برگزار شده در پارلمان اروپا و جلسه دومی كه در ٧ ژوئیۀ در كمیسیون اروپا برپا شد، در آستانۀ شصتمین سالگرد «توافقنامۀ رم» صورت گرفتند، توافقنامه‌ای كه یک گام مهم و تاریخی در شکل‌گیری اتحادیۀ اروپا به شمار می‌رود. نشریۀ جدیدی با عنوان «كاغذ سفید» توسط كمیسیون اروپا به مناسبت این واقعۀ تاریخی تهیه شده بود كه سلسله‌ای از گفتگوها را دربارۀ آیندۀ اروپا سبب شده است.

خانم راشل بیانی (Rachel Bayani)، نمایندۀ جامعۀ جهانی بهائی، در سخنان خود در جلسۀ پارلمان اروپا خاطر نشان کرد که قبول و اذعان همبستگی جامعۀ جهانی از ضروریات است.

وی اظهار داشت: «سیاست‌های ما نمی‌توانند تنها به ایجاد رفاه بیشتر در قارۀ خودمان معطوف باشند. راه‌حل‌هایی كه بهروزی بخشی از دنیا را بدون توجه کافی به سایرین در نظر دارند، ناکارآمدی خود را به اثبات رسانده‌اند. منفعت جزء به بهترین نحو در منفعت كل تأمین می‌شود.»

در جلسۀ كمیسیون اروپا، جامعۀ جهانی بهائی با استفاده از مثال مهاجرت اجباری، ایدۀ فوق را شرح و بسط داد.

خانم بیانی گفت: «حركت جمعیت‌ها به سمت اروپا، حرکتی که به ویژه ناشی از نابرابری‌های جهانی بوده، نشان می‌دهد كه ما نمی‌توانیم قسمتی از دنیا را از مشكلاتی كه بشریت را تحت تأثیر قرار می‌دهند جدا كنیم.»

آقای فرنس تیمرمنس (Frans Timmermans)، نائب رئیس كمیسیون اروپا اظهار داشت كه ایجاد توافق آرا دربارۀ مسیر پیشروی اروپا نیازمند گفتگویی پویا میان مردمان متنوع ساكن در این قاره است. وی گفت: «در سرتاسر اروپا، ما در جوار كسانی كه شبیه ما هستند بسیار احساس آرامش می‌كنیم و در جستجوی گفتگو با كسانی بر می‌آییم كه با نظراتشان از قبل موافقیم؛ اما تنها راه پیشرفت برای اجتماعی به تنوع اجتماع اروپا دستیابی به فهم واحدی از ارزش‌های مشترک ماست.»

خانم بیانی در پاسخ به اظهارات آقای تیمرمنس، به حضور سازمان‌های دینی و غیردینی در کنار هم به عنوان مثالی از گفتگو بین جهان‌بینی‌های مختلف اشاره کرد كه برای چیره شدن بر چندپارگی و ایجاد درک متقابل لازم است.

سلطنت علم ابدی است؛ مریم میرزاخانی ابدی است

خبر درگذشت نابغۀ ریاضی مریم میرزاخانی دل ها را به درد آورد. سرطان سینه پس از چهار سال جسم مریم عزیز را از پا درآورد.

امّا انسان به جسم انسان نیست. انسان به روح انسان است. جسم مریم در خاک شد، ولی نام و یاد و آثارش از افلاک درگذشت.

زیرا سلطنت و پادشاهی علم ابدی است. آنچه محصول روح و روان و عقل و علم انسان های دانشمند و عالم است، انسان هایی که در راه سعادت بشر تحمل رنج می کنند، پاینده است. بشر مدیون ایشان است.

کاش علم پزشکی آنقدر رشد کرده بود که مریم عزیز و عزیزانی چون او در اثر بیماری هایی این چنینی از بین نمی رفتند. کاش این همه هزینه ای که صرف ساختن سلاح های جنگی شده و می شود صرف یافتن درمان هایی می شد که سرمایه های ناب انسانی چون مریم عزیز را بتوان حفظ کرد.

سرطان جنگ سینه ها را می آزرد و زخم می زند. روح را می ساید و جان ها را می گیرد. سلاح های جنگی هوای زمین را می آلاید و محیط زیست را از بین می برد. از بین رفتن میلیون ها انسان در اثر غفلت و جنگ و جدال سیاسیون و رؤسای غافل جهان دل ها را غمگین و افسرده می کند. غم جسم و جان را از بین می برد.

امثال مریم جنگ دوست ندارند. زیرا جنگ و جدال فرصت ها را می سوزد و زمین را از وجود انسان و انسانیّت محروم می سازد. دانشمندان طالب صلح و رفاه بشرند. روزی مریم گفته بود: