پیامهای مرکز جهانی بهائی

http://lab.noghtenazar2.info/taxonomy/term/39

برگرفته از: http://www.payamha-iran.org/node/242

پیام نوروز ۱۳۹۶

نوروز ۱۳۹۶

پیروان حضرت بهاءالله در مهد امر الله ملاحظه فرمایند

حلول عید سعید نوروز و فرارسیدن بهار جان‌فزا را به شما بندگان طلعت ابهی و عزیزان باوفای حضرت عبدالبهاء تبریک و تهنیت می‌گوییم. امید چنان است که تجدید حیات طبیعت و وصول اخبار مسرّت‌بخش پیشرفت و تقدّم امر الله جان و روان آن خسته‌دلان را لطافت و طراوتی تازه بخشد. نوروز ۱۳۹۶ آغاز دویستمین سال میلاد حضرت بهاءالله در شهر مقدّس طهران است، سالی که بهائیان جهان به همراه دیگر علاقه‌مندانِ صلح و اخوّت عظمتِ رسالت آن حضرت را برای تأسیس وحدت عالم انسانی جشن خواهند گرفت. جمّ غفیری در شهرها و روستاها و بسیاری از هنرمندان، ادبا، شعرا، رهبران، اساتید و دیگر اندیشمندان در گوشه و کنار عالم بر طبق ذوق و ابتکار خویش آن نقطۀ عطف مهم در تاریخ نوع بشر را ارج نهاده ارمغان ظهور حضرتش را گرامی خواهند داشت، ارمغانی که مفهوم جدیدی از دین و هم‌چنین بینش روشنی از یگانگی نوع بشر و رهنمون‌های لازم برای تحقّق آن را در بر دارد. چه نیکو است که بسیاری از هم‌وطنان منصف و مستعدّ شما حال بر خود می‌بالند که آن شخص بزرگوار فرزند خاک پاک ایران است و به خاطر این انتساب مبارک هم‌اکنون در سراسر دنیا کشور ایران مقدّس شمرده شده و نوروز فیروز سالیانه جشن گرفته می‌شود. اشواق قلبی و ادعیۀ خالصانۀ این مشتاقان همواره متوجّه شما مقرّبان درگاه کبریا است. الحمد لله که با تأییدات ملأ اعلی به ایرانیان و جهانیان نشان داده‌اید که علی‌رغم ظلم و ستم‌های بی‌شماری که از طرف متعصّبین بی‌انصاف مستمرّاً بر شما وارد می‌شود، با حکمت و شجاعت و مظلومیّتِ تام در راه محبّت به نوع انسان و نشر نفحاتِ وحدت می‌کوشید و از هیچ فرد و یا مقامی بغض و کینه‌ای در دل نداشته و ندارید.

[امضا: بیت العدل اعظم]

برگرفته از: http://www.payamha-iran.org/

پیام ١ مارس ٢٠١٧

ترجمه‌ای از پیام بیت ‌العدل اعظم خطاب به بهائیان جهان (هیئت بین‌المللی ترجمه به زبان فارسی)

١ مارس ٢٠١٧

دوستان عزیز و محبوب،

در جهانی بیش از پیش به هم وابسته، شرایط اجتماعی همۀ مردمان مورد توجّه بیشتری قرار می‌گیرد و اوضاع هر یک نمایان‌تر می‌شود. با وجود پیشرفت‌هایی امیدبخش هنوز مسائل بسیاری هست که باید بر وجدان نوع بشر سنگینی نماید. نابرابری، تبعیض، و استثمار آفت جان بشریّت است و در مقابل درمان‌های تجویزیِ طرح‌های سیاسی مختلف مقاوم به نظر می‌رسد. ضربات اقتصادیِ این مصائب منجرّ به درد و رنجی ماندگار برای جمع کثیری گردیده و نقایص عمیق تثبیت شده‌ای را نیز در ساختار اجتماع به وجود آورده است. هر نفسی که قلبش مجذوب تعالیم جمال مبارک شده باشد نمی‌تواند نسبت به این عواقب بی‌تفاوت بماند. حضرت بهاءالله در لوح دنیا می‌فرمایند، "عالم منقلب است و افکار عباد مختلف. نسأل اللّه ان یزیّنهم بنور عدله و یعرّفهم ما ینفعهم فی کلّ الأحوال انّه هو الغنیّ المتعال." با تلاش جامعۀ بهائی برای کمک به بهبود اوضاع جهان، در سطح اندیشه و عمل، شرایط نامساعدی که بسیاری از مردم دنیا تجربه می‌کنند توجّه روزافزون جامعه را به خود معطوف خواهد داشت.

رفاه هر بخشی از مردم جهان به نحوی جدایی‌ناپذیر با رفاه کل به هم آمیخته است. وقتی هر گروهی بدون در نظر گرفتن آسایش همسایگانش تنها به رفاه خود ‌اندیشد و یا منافع اقتصادی را بدون توجّه به تأثیرش بر محیط زیست که تأمین‌کنندۀ معاش همگان است دنبال ‌کند، حیات جمعی نوع بشر است که دست‌خوش آسیب می‌شود. پس مانعی سرسخت در راه پیشرفت هدف‌مند اجتماعی قرار دارد: حرص و منفعت‌طلبی شخصی اغلب بر رفاه همگانی غلبه می‌یابد. ثروت در مقادیری وجداناً نامعقول اندوخته می‌شود و بی‌ثباتی حاصل از آن بر اثر توزیع نامتعادلِ درآمد و امکانات، هم در بین ملّت‌ها و هم در درون ملّت‌ها، وخیم‌تر‌ می‌گردد. امّا اوضاع الزاماً نباید چنین باشد. هرچند چنین شرایطی دست‌آورد تاریخ است ولی نباید مسیر آینده را تعیین کند و حتّی اگر رویکردهای اقتصادی رایج جوابگوی نیازمندی‌های مرحلۀ نوجوانی نوع بشر بوده است قطعاً برای رفع احتیاجات دوران طلوع عصر بلوغ او نارسا خواهد بود. هیچ دلیلی برای تداوم بخشیدن به ساختارها، قوانین، و سیستم‌هایی که آشکارا از تأمین منافع همگان عاجز است قابل توجیه نیست. تعالیم دیانت بهائی جایی برای شک و شبهه باقی نگذاشته است که کسب، توزیع و استفاده از ثروت و منابع، بُعدی اخلاقی در بر دارد.

تنش‌های حاصل از فرایند طویل‌ المدّتِ انتقال از جهانی پراختلاف به جهانی متّحد در روابط بین‌المللی و هم‌چنین در عمیق‌تر شدن شکاف‌هایی که بر جوامع بزرگ و کوچک اثر می‌گذارد احساس می‌شود. با مشاهدۀ نقص گسترده در شیوه‌های فکری متداول، عالم بشری به شدّت نیازمند یک نظام اخلاقی مشترک است یعنی یک چارچوب قابل اعتماد برای حلّ و فصل بحران‌هایی که هم‌چون ابرهای طوفان‌زا غلیظ‌تر می‌گردد. بینش حضرت بهاءالله بسیاری از پیش‌فرض‌هایی را که مجازند گفتمان معاصر را شکل ‌‌دهند به چالش می‌کشد از جمله اینکه منفعت‌طلبی شخصی مروّج رفاه است و نه تنها نباید به هیچ وجه محدود شود بلکه ابراز آن از طریق رقابت‌های بی‌امان شرط پیشرفت می‌باشد. افکار بهائی با سنجش ارزش افراد بر حسب میزان ثروتی که می‌توانند ذخیره کنند و یا بر اساس مقدار کالای بیشتری که نسبت به دیگران می‌توانند مصرف نمایند مطلقاً سازگاری ندارد. امّا از سوی دیگر تعالیم بهائی با نفی همه‌جانبۀ ثروت و آن را ذاتاً نامطبوع و غیر اخلاقی شمردن موافق نیست و ریاضت را نیز منع می‌نماید. ثروت باید به بشریّت خدمت کند، استفاده از آن ‌باید با اصول روحانی هم‌خوان باشد، و سیستم‌ها در پرتو این اصول باید ایجاد شود. به فرمودۀ حضرت بهاءالله، "هیچ نوری به نور عدل معادله نمی‌نماید. آنست سبب نظم عالم و راحت امم."

هرچند حضرت بهاءالله در آثار مبارکۀ خود جزئیّات یک نظام اقتصادی را ارائه نفرموده‌اند ولی سازمان‌دهی مجدّد و اصلاح جامعۀ بشری موضوعی است که به کرّات در تعالیم آن حضرت آمده است. بررسی این موضوع ناگزیر مسائل اقتصادی را مطرح می‌سازد. البتّه نظم آیندۀ مورد نظر حضرت بهاءالله به مراتب فراتر از تصوّرات نسل حاضر است. با این حال ظهور نهایی‌ این نظم بستگی به جهد بلیغ پیروان آن حضرت در راه اجرای تعالیم الهی در عصر حاضر دارد. با توجّه به این نکته امیدواریم توضیحات زیر موجب تأمّل اندیش‌مندانه و مستمرّ احبّای عزیز گردد. هدف آن است که بیاموزیم چگونه می‌توان به روشی مطابق با اوامر الهی در امور مادّی اجتماع مشارکت نمود و چگونه در عمل می‌توان رفاه جمعی را از طریق عدالت و سخاوت، همکاری و مساعدتِ متقابل ترویج داد.