پیامهای مرکز جهانی بهائی

http://lab.noghtenazar2.info/taxonomy/term/39

یاران و دوستان عزیز

بیت العدل اعظم در پیام ۲۹ دسامبر ۲۰۱۵ می فرمایند: «جامعۀ بهائی در طیّ سال‌های آینده در واقع چند سالروز را گرامی خواهد داشت که با صدمین سال صعود حضرت عبدالبهاء در نوامبر ۲۰۲۱ به پایان می‌رسد، زمانی که اوّلین قرن عصر تکوین خاتمه می‌پذیرد. سال آینده عالم بهائی وارد یک‌صدمین سال صدور اوّلین لوح از الواح نقشۀ ملکوتی از کلک معجزشیم مولای حنون خواهد شد. حضرت عبدالبهاء در این چهارده لوح که در تاریک‌ترین ساعات حیات بشری صادر فرمودند منشوری برای تبلیغ امر مبارک بنیان نهادند که حوزۀ عملکرد آن تمامی کرۀ ارض است. اجرای این الواح تا سال ۱۹۳۷ معلّق ماند تا این که اوّلین نقشه از سلسله نقشه‌های پی در پی با هدایت حضرت ولیّ‌امرالله به بهائیان امریکای شمالی اختصاص داده شد. از آن پس، اجرای نقشۀ ملکوتی در طیّ دهه‌ها و با افزایش قابلیّت جمعی پیروان حضرت بهاءالله ادامه یافته و آنان را برای رویارویی با وظایف عظیم توان‌مند ساخته است. چه شگرف است بصیرت بانی این نقشۀ ملکوتی! آن مولای محبوب منظر روزی را به حبیبانش نمودار فرمود که انوار ظهور اب بزرگوارش سراسر عالم را منوّر خواهد ساخت. آن هیکل بی‌مثال نه فقط تدابیر لازم و اصول راهنما برای انجام این هدف جلیل را مقرّر نمود بلکه شرایط روحانی تغییرناپذیر آن را معیّن فرمود. منشأ همۀ تلاش‌های دوستان در جهت انتشار سیستماتیک تعالیم امر الهی را می‌توان در قوای مکنونۀ مودوعه در این نقشۀ ملکوتی یافت.»

و در پیام ۲ ژانویه ۲۰۱۶ می فرمایند: «دوران باقی ‌مانده تا پایان قرن اوّل عصر تکوین زمانی است بین دو سالگردِ مرتبط با دو سند که هر یک از اهمّیّت خاصّی برخوردار می‌باشد. شروع این دوران مصادف با صدمین سال صدور الواح نقشۀ ملکوتی از کلک اطهر حضرت عبدالبهاء در ایّامی است که احبّا مرحلۀ جدیدی را در اجرای این نقشه شروع می‌کنند... فعّالیّت‌های نقشۀ کنونی به خصوص در زمینۀ ایجاد برنامه‌های جدید رشد در چند ماه باقی مانده تا رضوان ادامه خواهد داشت. هر گامی که در این جهت برداشته شود آمادگی جامعۀ جهانی را برای آغاز مشروع عظیم پنج‌سالۀ بعدی افزایش خواهد داد. هر لحظه مغتنم و گران‌بها است. بسیار مشتاقیم تا به رأی‌ العین مشاهده نماییم که هر یک از پیروان حضرت بهاءالله مسیر خدمات خالصانه و مجهودات والایی را برگزینند که مولای حنون حضرت عبدالبهاء در الواح نقشۀ ملکوتی مکرّراً احبّا را به انجام آن فرا خوانده‌اند. در ادعیۀ خود به نیابت از طرف شما، با تضرّع و ابتهال از بانی آن نقشه مسئلت خواهیم نمود که در بارگاه عظمت اب بزرگوارش شفاعت نماید تا مادامی که نفوس هم‌چنان نیازمند مائدۀ آسمانی می‌باشند شما عزیزان را در خدمات‌تان هدایت فرماید.»

اینک ترجمۀ پیام مبارک 26 مارس 2016 در خصوص این فرامین به نقل از سایت «گلچینی از دستخط ها و پیام های بیت العدل اعظم»

http://www.payamha-iran.org/2016-03-26

تقدیم می گردد و جهت مطالعۀ بیشتر، به ضمیمه دو لینک: یکی شامل متن کامل این الواح مبارکه ویرایش شده از صص 2 تا 63 «مکاتیب حضرت عبدالبهاء»، جلد 3؛ و دیگری توضیحات جناب شاپور راسخ دربارۀ این الواح مقدّسه را به نقل از سایت «دنیای بهائی»

http://donyayebahai.org/content/%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D9...

http://donyayebahai285.info/content/%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87...

در اختیار دوستان عزیز می گذارد.

باشد که با الهام از این منشور الهی تبلیغی به وظایف روحانی خویش بیش از پیش مؤیّد و موّفق گردیم.

جانتان مسرور و پُرتوان باد

برگرفته از: http://www.payamha-iran.org/node/129

پیام رضوان ٢۰۱۶

ترجمه‌ای از پیام بیت ‌العدل اعظم خطاب به بهائیان جهان
رضوان ۲۰۱۶ میلادی (۱۷۳ بدیع)
(هیئت بین‌المللی ترجمه به زبان فارسی)

ستایندگان اسم اعظم در سراسر عالم ملاحظه فرمایند

دوستان عزیز و محبوب،

با فرارسیدن سلطان اعیاد دورۀ آماده شدن برای شروع نقشۀ جهانی بعدی به پایان می‌رسد. اکنون یاران عزیز الهی را به تعهّدی جدید در پنج‌ سال آینده برای شجاعت، جدّیّت و سخاوت دعوت می‌کنیم.

یاران باوفای جمال قدم مترصّد و آماده‌اند. گردهمایی‌های تشکیلاتیِ ماه‌های اخیر در سراسر عالم همگی حاکی از اشتیاق فراوان برای شروع این مشروع عظیم بوده و مستلزمات مندرج در پیام این جمع خطاب به کنفرانس مشاورین هم‌اکنون به نقشه‌های عمل قاطع تبدیل می‌شود. مجهودات دلیرانۀ ده‌ها سال جامعه را متبلور ساخته و توانایی لازم برای رشد و توسعه را به آن اعطا نموده و برای این لحظه‌ مهیّا ساخته است. علی‌الخصوص دو دهۀ گذشته به نحو قابل ملاحظه‌ای به این افزایش مطلوب در کارآیی امور سرعت بخشیده است.

در این دوره، اتّخاذ یک چارچوب عملِ در حال بسط دوستان را قادر ساخته است تا مستمرّاً قابلیّت‌های اساسی را پرورش و تلطیف ‌نمایند، قابلیّت‌هایی که انجام خدمات ساده‌ای را موجب می‌شود که به نوبۀ خود به الگوهای مبسوط‌تر عمل می‌انجامد، الگوهایی که به نوبۀ خود توسعۀ قابلیّت‌هایی پیچیده‌تر را ایجاب می‌نماید. بدین ترتیب یک فرایند سیستماتیک پرورش منابع انسانی و جامعه‌سازی در هزاران محدودۀ جغرافیایی آغاز گشته و در بسیاری از آنها پیشرفت زیادی کرده است. تمرکز، تنها معطوف به افراد یا به جامعه و یا به مؤسّسات امری نبوده است بلکه قوای روحانی منبعث از بسط نقشۀ ملکوتی حضرت عبدالبهاء محرّک و مشوّق هر سه مشارکت‌کننده در شکوفایی نظم جدید جهانی می‌باشد. نشانه‌های پیشرفت این عوامل سه‌گانه بیش از پیش آشکار است: در اعتمادی که مؤمنین بی‌شماری برای بیان شرح وقایع حیات حضرت بهاءالله و مذاکره در بارۀ مفاهیم ظهور آن حضرت و عهد و پیمان بی‌مانندش کسب نموده‌اند؛ در ازدیاد تعداد نفوسی که به امر مبارک جلب گردیده و در تحقّق بخشیدن به جهان‌بینی و اصول وحدت‌بخش آن حضرت مشارکت می‌نمایند؛ در توانایی بهائیان و دوستان‌شان در سطح جامعۀ محلّی برای توصیف گویا و واضح تجارب خود از فرایندی که به تقلیب رفتار و تشکّل حیات اجتماعی می‌انجامد؛ در قیام تعداد چشم‌گیر و رو به افزایش مردم بومی کشورها که اکنون به عنوان اعضای مؤسّسات و نهادهای امری امور جوامع خود را هدایت می‌کنند؛ در تقدیم تبرّعات منظّمِ سخاوت‌مندانه و فداکارانه که برای تداوم پیشرفت امر الله جنبه‌ای حیاتی دارد؛ در شکوفایی بی‌سابقۀ ابتکار فردی و اقدام جمعی جهت حمایت از فعّالیّت‌های جامعه‌سازی؛ در شور و اشتیاق جمّ غفیری از نفوسِ از خود‌گذشته در عنفوان جوانی که مخصوصاً از طریق تعلیم و تربیت روحانی نسل‌های جوان‌تر پویایی فراوان به این مشروع بخشیده است؛ در اعتلای روح ستایش و نیایش از طریق تشکیل جلسات دعا و مناجات؛ در افزایش قابلیّت اداری بهائی در همۀ سطوح؛ در آمادگی مؤسّسات، نهادها، و افراد برای فراینداندیشی، قرائت واقعیّت‌های موجود، و برآورد منابع خود در محلّی که زندگی می‌کنند و نقشه‌ریزی بر آن اساس؛ در خصیصۀ مطالعه، مشورت، عمل، و تأمّل که اکنون همه با آن آشنا هستند و موجب نضج یک گرایش طبیعی برای یادگیری شده است؛ در افزایش درک چگونگی عملی ساختن تعالیم مبارکه از طریق اقدام اجتماعی؛ در استفاده از فرصت‌های فزاینده‌ برای ارائۀ چشم‌انداز‌های بهائی در گفتمان‌های رایج اجتماع؛ در آگاهی از اینکه جامعۀ جهانی بهائی جامعه‌ای است که در تمامی مجهوداتش به دنبال سرعت‌ بخشیدن به ظهور تمدّن الهی از طریق تجلّی نیروی قدرت اجتماع‌سازی امر مبارک است؛ و بالاخره در آگاهی فزایندۀ دوستان از اینکه تلاش‌هایشان برای ایجاد تقلیب درونی، برای گسترش دایرۀ وحدت و اتّحاد، برای همکاری با دیگران در میدان خدمت، و برای مساعدت جمعیّت‌ها تا بتوانند مسئول پیشرفت‌ روحانی و اجتماعی و اقتصادی خود باشند — همه و همه در راه تحقّق اصلاح و بهبود عالم که همانا هدف اصلی نهاد دین الهی است می‌باشد.