اخلاقیات

http://lab.noghtenazar2.info/taxonomy/term/3

با تشکر از خانم فرح دوستدار برای ارسال این مقاله:

مدارا ، رواداری ، تساهل

مفاهیمی جدید در فرهنگ ایرانی

فرح دوستدار

"بايد در نهايت حكمت و ملاحظه و بردباری و روح و ريحان و محبّت خالصه حقيقی با نفوس مدارا نمود و كل را از وضيع و شريف بر مبادی اوّليه حقيقی بهائيان اطّلاع داد و آن خدمت به نوع بشر و تربيت عالم انسانی و ترقّی مادّی و معنوی ايران و تعزيز ايرانيان است... " (حضرت ولی امرالله : توقيعات مباركه ١٩٢۶ – ١٩٢۲ ، صفحه ١۴٩)

یکی از مفاهیم جدیدی که درنشریات و رسانه‏های فارسی زبان در چند دهه اخیر محبوبیّت خاصی یافته مفهوم "مدارا" است که برخی آنرا بطور دقیقتر "رواداری" می‏نامند. واژه مترادف عربی آن "تساهل و تسامح" (آسان گرفتن بر یکدیگر) است که همگی ترجمه واژه تولرانس tolerance در زبان‏های اروپائی می‏باشند. مفهوم مخالف آن intolerance است بمعنی نارواداری، تعصّب، کوته فکری، کوته نظری. در طول تاریخ عدم مدارا و مشکل قبول دگر‏اندیشان بیش از هر زمینه دیگری در بین پیروان ادیان و خصوصاً ادیان یکتاپرست یا ابراهیمی و مذاهب مشتّق از آنان ریشه داشته و موجب جنگ‏ها و کشمکش‏های بسیاری گشته.

در عصر جدید همزمان با جنبش‏های آزادی‏خواهی و شناخت حقوق افراد و اقلّیّت‏ها مفهوم مدارا علاوه بر حیطه دین در زمینه سیاست و حقوق شهروندی نیز مطرح گردید. از نظر لغتی تولرانس tolerance یا مدارا بمعنی تحمّل کردن و پذیرفتن عقایدیست که شخص به آنها باور ندارد و به نحوی با آن کنار می‏آید. در نیمه دوّم قرن بیستم پس از قبول اعلامیه جهانی حقوق بشر و نزدیک شدن فرهنگ‏ها به یکدیگر مدارا به عنوان یکی از ارزش‏های مهم لیبرالیسم سیاسی مطرح شده و بیانگر نحوه برخورد با اعتقادات، عقاید و رفتار دیگران است. حقوق و آزادی‏های فردی هنگامی از تعرّض در امان می‏ماند که هیچ عقیده و یا اقلّیّتی سرکوب نشده و مورد تحمّل و بردباری قرار گیرد.

دیانت بهائی از ابتدای تأسیسش تعصبات و کوته‏نظری و جدل‏های مذهبی یا عدم مدارا را نفی و نهی می‏کند و با تعالیمی نو ظهور و جهان شمول ازمفهوم مدارا بمعنی تحمّل دیگری فراتر رفته و پذیرش و به رسمیت شناختن گوناگونی را در جامعه لازم می‏داند و والاتر از آن شفقت و مهربانی و همکاری را با جمیع ادیان واحزاب توصیه می‏کند. علاوه بر تعلیم ترک تعصّبات، تعالیم و راهکارهای دیگری نیز جامعه بهائی را از هرگونه کوته‏نظری و نابردباری محفوظ می‏دارد. به برخی از این تعالیم در این مقاله اشاره می‏رود.

تاریخچه مفهوم تولرانس tolerance

با تشکر از خانم فرح دوستدار برای ارسال این مقاله:

"همدردی" پیش شرط حل مشکلات سیاسی جهان

فرح دوستدار

تو کز محنت دیگران بیغمی

نشاید که نامت نهند آدمی

سال ٢٠١٥ یکی از پرحادثه ترین سالهای تاریخ سیاسی جهان بشمار می آید. سالی مملو از بحران هائی پیچیده و چالش برانگیز که سیاستمداران و مسئولین را در برابر تصمیم گیری های مشکلی قرار داد. در مطبوعات حهان ده بحران مهم سال ٢٠١٥ را به این ترتیب عنوان میکنند: جنگ های متعدد در خاور میانه و خاور نزدیک - بسط جنگهای جهاد اسلامی به صحرای جنوب افریقا ، آلودگی خفقان آور هوای چین - خشکسالی های شدید مانند آنچه در کالیفرنیا حکمفرماست - بازگشت طالبان به حکومت افغانستان - پائین آمدن شدید قیمت نفت و بحران های حکومتی مانند ونزوئلا که چاره ای جز سرنگونی دولت وجود ندارد - خطر پخش ویروس های اینترنتی با توجه به وجود ١٨ میلیارد دستگاه کمپیوتر در جهان که به اینترنت متصلند چنین ترور اینترنتی میتواند منجر به فلج شدن شهرها و فاجعه ای جهانی شود - بحران اتحادیه اروپا و بحران اقتصادی برخی از اعضای آن و بیش از همه خطر خروج بریتانیای کبیر از این اتحادیه که عواقب وخیمی خواهد داشت - موقعیت حساس روسیه و بحران مالی آن ناشی از سقوط قیمت نفت از سوئی و بلند پروازی های نظامی سران آن از سوی دیگر - و بالاخره دهمین بحران روانه شدن سیل پناهجویان به کشور های همسایه در خاور میانه و خصوصا به اروپا.

با وجود تمامی این بحران ها و مشکلات ناشی از آن حد اقل سه نشانه امید بخش را میتوان در سپهر سیاسی جهان مشاهده نمود : افزایش آگاهی در برخی از سیاستمداران که اختلافات سیاسی را باید بوسیله مذاکره و معاهدات حل نمود و نه بوسیله حمله مسلحانه و جنگ – لزوم همکاری بین المللی و اقدام همگانی کشورها جهت حل بحران محیط زیست که ابعاد نابود کننده ای یافته است – حل مشکل پناهجوئی و درک موقعیت فاجعه بار هزاران هزار انسان آواره و بی پناه در جهان. نقطه مشترک این علائم امیدوار کننده افزایش حس "همدردی" در جهان است. تنها با درک موقعیت انسانهائی که قربانیان این بحران ها هستند میتوان امید به تحولی در روند سیاست های جهان داشت. هزاران آواره بی خانمان جنگی ، زخمی ها و کودکان یتیم و یا افرادی که در شهر های بسیار آلوده دچار انواع امراض و سرطانهای مهلک میشوند و یا انشانهای فراری که فشار بی خانمانی و کمبود ها آنان را به قبول هرگونه خطری تا غرق شدن در آبهای سرد دریاها وامیدارد همه چشم امیدشان به قیام زامدارانی انساندوست است.