بخش سردبیر

http://lab.noghtenazar2.info/taxonomy/term/42

ادعیه و مناجات های حضرت بهاءُالله (۱)

نوشتۀ مایکل کِرتوتی ‌(Michael Curtotti) (۲)

۳۰ ژوئن ۲۰۱۷
ترجمۀ مهرداد جعفری

کتاب "مجموعه مناجات و اَدعیه از آثار حضرت بهاءالله" تألیفی است از مناجات های حضرت بهاءُالله.* این مجموعه یکی از کتبی است که حضرتِ شوقی ربّانی، ولیِّ اَمرِ بهائی مقارن سال های۱۸۳۶-۱۹۳۷ بعد از "مُنتخباتی از آثار حضرت بهاءُالله" آن را به زبان انگلیسی ترجمه فرمودند.

در این کتاب مُهَمیِن ترجمۀ نمازهایی را که هر فرد بهائی موظّف است روزانه یک بار یکی از آنها را اجرا نماید آمده و این ترجمۀ حضرت ولیِّ اَمرُالله به عنوان سند و مأخذی به کار گرفته شده تا این نمازها به زبان های دیگری نیز ترجمه گردد. تعدادی از آیات آن مُجلّدِ نَفیس در زیر آمده:

«اَنْ تَجعَلَ صَلاتی ناراً لِتُحرِقَ حُجُباتِیَ الّتی مَنَعَتْنی عَنْ مُشاهَدَةِ جَمالِکَ وَ نُوراً یَدُلُّنی اِلیٰ بَحرِ وِصالِکَ.» (شمارۀ 183) [مضمون به فارسی: این که نماز مرا آتشی قرار دهی تا پرده هایی را که مرا از مشاهدۀ جمالت باز می دارند بسوزاند و نوری قرار دهی که مرا به سوی دریایِ وصالت هدایت کند.]

هم چنین به غیر از این کتاب، بسیاری از اَدعیه در کتب دیگرِ مناجات هم یافت می شود. عنوان های این ادعیه بسیار زیاد است مانند طلب مساعدت، روحانیّت، انقطاع، شِفا، جامعۀ انسان، مَحَبَّت، جلسات و بسیاری دیگر که بعضی که در زیر آمده نمونه هایی از آنها می باشد:

«یا مَن وَجهُکَ کَعبَتی وَجَمالُک حَرَمی و شَطرُکَ مَطلَبی» (شمارۀ ۱۶۶) [مضمون به فارسی: ای که روی تو کعبۀ من است و جمالِ تو حَرَمِ من و سوی تو مقصودِ من.]

« اِلٰهٰا مَعبودا مَلِکا مَقصودا به چه لسان [زبان] تو را شکر نمایم؟ غافل بودم آگاهم فرمودی، معرض بودم بر اِقبال تأيید نمودی، مرده بودم از آب حیات زندگی بخشیدی.» (شمارۀ ۱۷۳)

«مَعَ اسْمِکَ لا يَضُرُّنی شَیْءٌ وَ مَعَ حُبِّکَ لا يُجْزِعُنی بَلآءُ العالَمِينَ.» (شمارۀ ۱۲۲) [مضمون به فارسی: با اسمِ تو چیزی به من زیان نمی رساند و با عشق و حُبِّ تو بلاهایِ عالم مضطربم نمی سازد.]

انقطاع از عالم مادّی (۱)

نوشتۀ مایکل کِرتوتی ‌(Michael Curtotti) (۲)

۲۹ ژوئن ۲۰۱۷
ترجمۀ مهرداد جعفری

حضرت بهاءُالله از پیروان خویش می خواهند که حیاتی روحانی داشته باشند ولی منظور از روحانی آن نیست که مانند مُرتاضان در اِنزوا زندگی کنند. همان طوری که در مقاله ای قبلاً اشاره گردید http://noghtenazar.org/node/1594 حضرت بهاءُالله نمی فرمایند دنیای مادی ذاتاً چیزِ نامطلوبی است. مجموعه ای است از بسیاری نکات که تدریجاً باید حیاتِ روحانی ما در آن رشد نماید و حقیقتِ مادّیات هم از عَوالِمِ روحانی با بشر سخن می گوید. ولی هدف بشر در این دنیا نباید حیاتی مادّی باشد. این عالَم یکی از عَوالِمِ سفرِ ماست.

«اَیْنَ الَّذینَ کانُوا قَبلَکُم وَ تَطوفُ فیٖ حَولِهِم ذَواتُ الجَمالِ... سَوفَ یَأتیٖ دُونَکُم وَ یَتَصَرَّفُ فیٖ اَموالِکُم وَ یَسْکُنُ فیٖ بُیوتِکُمْ» ۳ [مضمون به فارسی: کجایند آنانی که قبل از شما بودند و زیبارویان پیرامونِ ایشان می گشتند... بزودی غیرِ شما خواهد آمد و اموالتان را تصرّف خواهد کرد و در خانه هایتان ساکن خواهد شد.]

گرچه نه کاملاً ولی بشر حقیقت اشیاء را از طریق احساسات خویش دریافته و در بسیاری از موارد این احساسات حقائق را آن طور که باید و شاید منتقل نمی نماید.

«دنیا نمایشی است بی حقیقت، و نیستی است به صورتِ هستی آراسته، دل به او مبندید و از پروردگار خود مگسلید و مباشید از غفلتکنندگان. براستی می گویم که مَثَلِ دنیا مِثلِ سَرابی است که به صورت آب نُماید و صاحبانِ عَطش در طلبش جهدِ بلیغ نمایند و چون به او رسند بی بهره و بی نصیب مانند.» ۴

علی رغم این امر، حضرت بهاءُالله مایل نیستند پیروانشان ترکِ دنیا نموده بلکه برعکس باید سعی نمود برای نوع بشر مفید واقع شد. ۵

«یَنْبَغیٖ لِلاِنسانِ اَنْ یَظهَرَ مِنهُ مٰا یَنْتَفِعُ بِهِ العِبادُ» ۶ [مضمون به فارسی: شایستۀ انسان است که از او چیزی ظاهر شود که بندگان از آن نفع می برند.]

«امروز انسان کسى است که به خدمتِ جميعِ مَنْ عَلَى الاَرضْ [اهلِ زمین] قيام نمايد.» ۷

علاوه بر آن آرزوی حضرتشان آن چنین نیست که نوع بشر از عالمِ مادّی بهره ای نگیرند.

«اِنَّ الّذیٖ لَنْ یَمْنَعَهُ شَیْءٌ عَنِ اللهِ لابَأسَ عَلَیهِ لَوْ یُزَیِّنُ نَفْسَهُ بِحُلَلِ الأرضِ وَ زینَتِها وَ مٰا خُلِقَ فیهٰا لِأنَّ اللهَ خَلَقَ کُلَّ مٰا فِی السَّمواتِ وَ الأرضِ لِعِبادِهِ المُوَحِّدینَ کُلوا یا قَومُ مٰا اَحَلَّ اللهُ عَلَیکُم وَ لا تَحْرِمُوا اَنفُسَکُم عَنْ بَدایِعِ نَعْمائِهٖ ثُمَّ اشْکُرُوهُ وَ کُونُوا مِنَ الشّاکِرینَ» ۸ [مضمون به فارسی: بدرستی کسی که چیزی او را از خدا بازنمی دارد، اشکالی ندارد اگر خودش را به لباس های نیکو و زینت هایِ زمین و آنچه در زمین خلق شده آرایش بخشد چه که خداوند کلّ آنچه را که در آسمان ها و زمین است برای بندگانِ مُوحّدَش آفرید. ای قوم بخورید آنچه را که خدا برای شما حلال کرده و خودتان را از نعمت های بدیع و تازه اش محروم نکنید سپس او را شکر کنید و از شاکرین باشید.]

ولی تمامی علائم شاهد آن است که بشر توجّهِ خویش را به این عالم مادّی معطوف می سازد که نتیجۀ آن صدمه و درد است که نصیب خودش می گردد.

«لا تَفْرَحُوا بِمٰا اُوتیٖتُمْ مِنْ زینَةِ الأرضِ وَ لا تَعْتَمِدُوا عَلَیْهٰا... کَذلِکَ نَنْصَحُکُمْ بِالعَدلِ وَ نُذَکِّرُکُمْ بِالحَقِّ لَعَلَّ تَکُونُنَّ مِنَ المُتَذَکِّرینَ وَ لا تَحمِلُوا عَلَی النّاسِ ما لا تَحمِلُوهُ عَلیٰ اَنْفُسِکُم وَ لَنْ تَرْضَوا لِأحَدٍ ما لا تَرْضَوْنَهُ لَکُمْ وَ هذا خَیرُ النُّصْحِ لَوْ اَنتُم مِنَ السّامِعینَ.» ۹ [مضمون به فارسی: شاد مشوید به آنچه که از زینتِ زمین به شما داده شده و بر آن اعتماد نکنید... اینچنین شما را بعدل نصیحت می کنیم و براستی یادآوری می کنیم شاید از پندگیرندگان باشید. و آنچه را که بر خودتان تحمیل نمی کنید بر مردم تحمیل نکنید و هرگز برای احدی نپسندید آنچه را که آن را برای خود نمی پسندید. و این بهترین نصیحت است. اگر از شنوندگان باشید.]