بخش سردبیر

http://lab.noghtenazar2.info/taxonomy/term/42

دوستان عزیز

مایکل کِرتوتی، یکی از بهائیان استرالیا، بمناسبت جشن دویستمین سالگرد تولد مبارک حضرت

بهاءالله که در ۲۲ اکتبر ۲۰۱۷ برگزار می گردد تعهد شخصی نموده که تا آن روز

۲۰۰ مقاله در مواضیع مختلفه دیانت بهائی بنویسد، برای اصل این مقاله ها به

http://beyondforeignness.org/

مراجعه فرمائید.

سایت نقطه نظر با تشکر از ایشان ترجمۀ بعضی مقالات مزبور را که توسط جناب مهرداد جعفری

انجام شده بتدریج منتشر خواهد کرد. این مقالات در قسمت سردبیر قرار خواهند گرفت.

با آرزوی توفیق

http://www.noghtenazar.org/

متن کامل مقالۀ مایکل کِرتوتی را با عنوان «دویست مقاله به مناسبت دویستمین سال تولد حضرت بهاءالله» که در آن علت انتشار مقالاتشان را توضیح داده اند، در این لینک ببینید:

http://www.noghtenazar.org/node/1514

هفت آسمان و کرات آسمانی خارج از کهکشان خورشیدی (۱)

نوشته مایکل کِرتوتی ‌(Michael Curtotti)(۲)

سوّم می ۲۰۱۷

ترجمه مهرداد جعفری

آسمان استرالیا در میان راه شیری قرار گرفته. راه شیری مجموعه ای ازسیارّه های نورانی درخشان بدنبال یکدیگر است که بصورت نواری در آسمان کشیده شده اند. ستارگانی دور دست که منبع دائمی نور میباشند که بی نهایت قدیمی تر از کره زمین ما میباشند که از نظر زمانی عمری بسیار کوتاه دارد. این ستارگان هیچ توجّهی به حوادث غیر مهمّه و جنگ و ستیز که در کره زمین میگذرد ندارند، ولی نکات بسیاری را به ما می آموزند. بسیار باعث تأسف است که امروزه حتی در عالم پیشرفته ما مشاهده ستارگان مشکل تر شده. مسلما بندرت میتوان شرایط زیبای طبیعی ستارگان را دید بخصوص برای افرادی که در یکی از شهرهای بزرگ زندگی می کنند.

با توجه و علاقه ای که به شب های آسمان داشته میتوان گفت که بیان زیر از حضرت بهاءالله یکی از بیانات مورد علاقه نویسنده است. حضرت بهاءالله به یکی از سؤالات که از حضورشان در مورد «افلاک» شده بود جواب مرقوم فرمودند. مطلبی بسیار قدیمی است که قرون گذشته از نظر علمی و مذهبی نحوه تشکّل کهکشان هم مطرح نموده بود. ولی جوابیه حضرت بهاءالله سائل را از تفکر در دوران قرون گذشته کرات آسمان خارج ساخته و به سوی تحقیقات ایّام آشنای قرن بیست و یکم سوق می دهد: بسوی کرات خارج از کهکشان خورشیدی.

« و اینکه از افلاک سؤال نمودید اوّلاَ باید معلوم شود که مقصود از ذکر افلاک و سماء که در کتب قبل و بعد مذکور چیست و هم چنین ربط و اثر آن به عالم ظاهر به چه نحو، جمیع عقول و افئده در این مقام متحیّر و مبهوت، ما اطّلع بها الاّ الله وحده، حکما که عمر دنیا را به چندین هزار سال تعبیر نموده اند در این مدّت سیّارات را احصاء ننموده اند، چه مقدار اختلاف در اقوال قبل و بعد ظاهر و مشهود و لکلّ ثوابت سیّارات سیّاره، خلق عجز عن احصائه المحصون.»(۳)

این بیان مبارک از چند نظر قابل اهمیّت است. حضرت بهاءالله مشفقانه طرز تفکر را از استباط افلاک از یک جهت کلاَ به جهتی دیگر هدایت فرمودند. حضرتشان نظریه در مورد «افلاک» (که برای قرون متمادی مورد قبول بوده) مردود محسوب نفرمودند ولی توجّه وی را به سؤالاتی دیگر جلب می کنند. در حالی که جوابیه مشروحی عنایت نمی فرمایند ولی نظریه قدیمی هم رد نکرده اند و تا حدّی به تفکرات امروزه مربوط است که محتاج به توضیحات بیشتری می باشد. حضرت بهاءالله به نشانه ها و علائم عرفانی در ارتباط به چنین پدیده ای اشاره می فرمایند . بعنوان مثال نظریۀ هفت آسمان هم مکرراَ در قرآن مجید ذکر گردیده.

در همین حال حضرت بهاءالله توجهی بخصوص به این سؤال نمی فرمایند ولی نکته خردمندانه دیگری را مورد پرسش قرار می دهند ـ و عمر کره زمین را فقط چند هزار سال ذکر می فرمایند. در قرن نوزدهم دانشمندان عمر کره زمین را بسیار بیشتر محاسبه کرده بودند ـ ولی چنین نظریه ای (با در نظر گرفتن تعصّبات مذهبی آن ایّام) بحث انگیز بوده. اگر جمال مبارک در این مقام اشاره ای به مباحثات دانشمندان و مذهبیون می نمودند می بایست موقعیت را در مقابل مقایسه با بسیاری متون ادیان سابقه مشخص می نمودند ـ که این موقعیت نحوه به کار بردن عملی چنین نظریه ای علمی خواهد بود.