بخش سردبیر

http://lab.noghtenazar2.info/taxonomy/term/42

جَواهِرِ معانی ـ کلماتِ مکنونه حضرت بهاءالله (۱)

نوشتۀ مایکل کِرتوتی ‌ (Michael Curtotti) (2)

۲۱ آپریل ۲۰۱۷
ترجمۀ مهرداد جعفری

در میان آثار معروف حضرت بهاءالله می توان از کلمات مبارکۀ مکنونه یاد نمود. این کلمات به صورت مختصر چون « دُرِّ مَعانی» (3) که ۷۱ قطعه به زبان عربی و ۸۲ قطعه به زبان فارسی است. قطعاتی بسیار روشن و واضح که با به کار گرفتن کلماتی بسیار زیبا و غیرقابل تصوّر مکاشفات روحانی را به امور حیاتی امروزه مربوط نموده که تا اعماق وجود نفوذ می نماید و حتی از حیطۀ تجربیات امروزی و حتی آینده فراتر خواهد رفت.

کلمات مبارکۀ مکنونۀ حضرت بهاءالله به نحوی نازل گردیده که ندای «مقصدِ اَقصیٰ و غایتِ قُصویٰ» (4) اِلهی را عیان می سازد. این بیانات در بین سال های ۱۸۵۷ـ ۱۸۵۸ که ثمرۀ مکاشفات و تفکّرات حضرت بهاءالله در هنگامی است که در بغداد در ساحل رود دجله راه می رفتند، نازل گردیده.

جَمالِ مبارک [حضرت بهاءالله] بِنَفسه دربارۀ کلمات مکنونه چنین می فرمایند:

«هذا ما نُزِّلَ مِن جَبَروتِ العِزًّةِ بِلِسانِ القُدرَةِ وَ القُوَّةِ عَلَی النَّبِیَّینَ مِن قَبلُ. وَ اِنَّا أخَذنا جَواهِرَهُ وَ أقمَصناهُ قَمِیصَ الاِختِصارِ فَضلاً عَلَی الأحبارِ لِیُوفوا بِعَهدِ اللهِ وَ یُؤدُّوا أماناتِه فی أنفُسِهِم وَ لِیَکُونُنَّ بِجَوهَرِ التُّقیٰ فی أرضِ الرُّوحِ مِنَ الفائِزِینَ» (5) [مضمون به فارسی: این است آنچه که از جبروت عزّت به زبان قدرت و قوّت بر انبیاء از قبل نازل شد. و بدرستی که ما جواهر آن را گرفتیم و بر آن پیرهن اختصار پوشانیدیم و این فضلی است برای نیکوکاران تا به عهد خدا وفا کنند و امانات او را در نفس های خودشان ادا کنند و حتماً در ارض روح به جوهر تقوی از فائزین باشند.]

هرکدام از قطعات این کلمات با جملاتی مانند «ای دوست» «یَا ابْنَ البَشَر» «ای سایۀ نابود» «ای بندۀ من» «ای خاکِ متحرّک» شروع گردیده که هر کدام رابطۀ روح بشری و عالم الهی را تشریح می نماید.

در میان تمامی این کلمات مبارکه می توان از یکی که باعث اهتزاز روح است یاد نمود.

«آیا فراموش کرده اید آن صبح صادق روشنی را که در ظلّ شجرۀ انیسا که در فردوس اعظم غرس شده جمیع در آن فضای قدس مبارک نزد من حاضر بودید؟ و به سه کلمۀ طیّبۀ تکلّم فرمودم و جمیع آن کلمات را شنیده و مدهوش گشتید و آن کلمات این بود، (ای دوستان) رضای خود را بر رضای من اختیار مکنید و آنچه برای شما نخواهم هرگز مخواهید و با دل های مرده که به آمال و آرزو آلوده شده نزد من میائید. اگر صدر را مقدّس کنید، حالْ آن صحرا و آن فضا را به نظر درآرید و بیان من بر همۀ شما معلوم شود.» (6)

استنباط همگی آحاد بشر از اَبعاد زمان، نفسِ خویش و حافظه به مقیاس واقعیات عالم خاکی سنجیده می شود که در حقیقت برای بشر دامی است که در آن گرفتار است. حال تا چه حدّی باید منتظر بود که حجاب این عالم خاکی کنار رفته تا شاهد آنچه را که فراموش شده بیاد آورد؟

بسیاری از کلمات مکنونه شاهد تقرّب عاشق حقیقی و محبوب روحانی است:

انبیاء و پیامبران (۱)

نوشتۀ مایکل کِرتوتی ‌(Michael Curtotti) (2)

۴ ژوئن ۲۰۱۷
ترجمۀ مهرداد جعفری

آیا می توان آینده را پیشگوئی کرد؟ هر فردی قادر است بر اساس تجربیات گذشته تا حدّ محدودی آینده را پیش بینی کند. ولی این که کسی بتواند آیندۀ بسیار دور را پیش بینی نماید کمی مورد شکّ و تردید است. این امر در حیطۀ قوای بشری نیست.

بعضی از افراد در بعضی از اوقات احساس می نمایند که بعضی از اتفاقات را قبلاً تجربه نموده و یا رویائی دربارۀ آینده دیده اند ولی ممکن است نتوان آن را پیشگوئی نامید.

در این باره حضرت بهاءالله می فرمایند:

«در این لیلْ [شب] امری مشاهده می نمائی و بعد از بیست سنه اَوْ اَزیَد اَوْ اَقلّ [یا بیش تر یا کم تر] بعینه آن را مشاهده می نمائی حال ملاحظه کن این چه عالمی است. تَفَکّرْ فی حِکمَةِ اللهِ وَ ظُهوراتِه[در حکمت خدا و ظهورات ان تفکّر کن.]» (3)

یکی ازنُبوّات حضرت بهاءالله برای آینده را می توان در پیشگوئی سقوط سلطان عبدُالعزیز و وزیرش عالی پاشا که هر دو در تبعید و زندانی کردن حضرت بهاءالله به مدینۀ مُحَصَّنۀ عَکّا دست داشتند. نُبُوّات عاقبت خسران آمیز این دو در دو لوحِ رئیس و لوحِ فُؤاد مذکور است.

در رابطه با این نُبُوّت می توان از داستان ایمان جناب ابوالفضائل، یکی از دانشمندان بنام دیانت بهائی که قبل از ایمان مدیر مدرسۀ مشهوری در مطالعات دینی بودند ذکر نمود. در اواسط سال ۱۸۷۰ جناب ابوالفضائل با تعالیم دیانت بهائی آشنا گردیده و بدان اظهار علاقه نمودند. ایشان دو لوح خطاب به رؤسای عثمانی را ملاحظه فرموده بخصوص نُبُوّاتِ حضرت بهاءالله دربارۀ آنها مورد توجّه ایشان قرار گرفت که تصمیم بر این گرفتند اگر این نُبُوّات تحقّق یافت، به مَظهَریّتِ حضرت بهاءالله ایمان خواهند آورد. هنگامی که در سال ۱۸۷۶ نُبُوّات حضرت بهاءالله به وقوع پیوست جناب ابوالفضائل هم به امرِ الهی [دین بهائی] مؤمن گردیدند.(4)

در میان نُبُوّات حضرت بهاءالله می توان از پیشگوئی حضرتشان دربارۀ کشور آلمان یاد نمود که مسلماً در قرن بیستم مرکز اتفاقات و حوادث بسیاری بود. نُبُوّت حضرت بهاءالله در کتاب مبارک اقدس که در سال ۱۸۷۳ نازل گردیده و در سال ۱۸۹۱ به زبان عربی منتشر گردید، بود. (5)

در سال ۱۸۷۱ کشور آلمان از کشوری که مناطق مختلفه اش تحت سلطۀ شاهزاده های متفاوت بود خارج و به صورت کشوری متّحد در میان اروپا درآمد. چنین اتّحادی عاقبتش جنگ فرانسه و پروس گردید. تحت حکومت ناپلئون سوّم فرانسه سعی نمود از قدرتمند شدن آلمان بکاهد. هنگامی که آلمان به صورت کشوری متّحد درآمد ناپلئون سوّم برای جلوگیری از قدرتمند شدن آن کشور آلمان را مورد حمله قرار داد.

در جنگ سدان فرانسه شکست خورد و عقب نشست و مجبور به امضای عهدنامۀ صلح و خاتمۀ جنگ در ورسای گردید و ناپلئون مخلوع شد.