بخش سردبیر

http://lab.noghtenazar2.info/taxonomy/term/42

با تشکر از خانم فرح دوستدار برای ارسال این مقاله.

آدرس مقاله: مجلۀ پیام بهائی، شمارۀ 448، مارس 2017، 174 بدیع

آئین بهائی - آئین شادی و سرور - نقش احساسات و عواطف در سلامت انسان

فرح دوستدار

تأثیرمثبت شادی و خرسندی در سلامت جسم انسان و افزایش طول عمر از نظر علمی مسئله ای شناخته شده است. روانشناس معروف امریکائی (Edward Diener) استاد دانشگاه ایلی نویز امریکا همراه با همکارش میکائلا شان (Micaela Chan) از دانشگاه دالاس بیش از صد تحقیق پزشکی و روانپزشکی در زمینه تأثیر شادی و خرسندی در سلامت انسان را با نگاهی نقاد مقایسه کرده و به این نتیجه می رسند که افرادی که از زندگی خود خرسندند تا ١٤% عمرشان طولانی تر از افرادی است که از زندگی خود ناراضی بوده و احساس بدبختی می کنند. افراد شاد و خرسند کمتر در معرض خطر اعتیادها، خودکشی، چاقی یا لاغری مفرط و بسیاری از وقایع ناگوار دیگر در طول زندگی قرار دارند. این دانشمندان خوشنودی و رضایت در زندگی را تشبیه می کنند به کمربند ایمنی در اتوموبیل که انسان را در برابر تصادفات ناگهانی تا حد زیادی حفظ می کند.

بسیاری از تحقیقاتی که این دو دانشمند مورد مطالعه قرار داده اند آزمایش های طویل المدت بودند به این صورت که محققین افراد مختلفی را انتخاب کرده و در طول سالهای متمادی و در مراحل مختلف زندگی مورد پرسش قرار داده اند. برخی دیگر از آزمایش ها روی افراد مختلفی با خصوصیات متفاوت صورت گرفته که با حوادث ناگواری در زندگی مواجه شده اند. نتایج تحقیقات نشان می دهد که مقاومت افراد خشنود و شاد طبع در برابر ناملایمات زندگی بیشتراست از افراد ناامید و بدبین.

در گذشته مقیاس خوشبختی را امکانات مادی مانند رفاه اجتماعی امکان درمان بیماری ها و زندگی بهتر شهروندان می دانستند. در دهه های اخیر توجه به مسائل روانی و خصوصیات شخصی و امکان تقویت خوشنودی بوسیله خود فرد افزایش یافته. مطالعات پزشکی نشان می دهد که شادی و خنده سيستم ‌ايمني بدن انسان را تقويت کرده و مقاومت بدن را در برابر عفونت های دستگاه تنفسی افزایش می دهد. علاوه برآن ضربان قلب را افزايش داده و اكسيژن بيشتری به مغز می رساند. اين عوامل كمك ميكند كه انسان به آرامش رسیده و راحت ‌تر فكر كند. روانپزشکان خنده را ابزاری برای تخليه فشار عصبی اضافی يا هيجانات روحی می دانند كه تخليه نشدن آنها ايجاد مشكل ميكند. بی دلیل نیست که سالهای سال نشريه ريدرز دايجست به خوانندگان خود ميگويد: " خنده بر هر درد بی ‌درمان دواست " و تحت این عنوان داستانهای خنده آوری منتشر می کند.

سورۀ هیکل: باز سازی معبد (۱)

نوشتۀ مایکل کِرتوتی ‌(Michael Curtotti) (۲)

هفتم ژوئیه ۲۰۱۷
ترجمۀ مهرداد جعفری

همان طوری که قبلا در مقاله ای مطالعه شد https://beyondforeignness.org/3783
حضرت بهاءُالله اصول قدیمی را مردود نشمردند بلکه بصورتی بدیع در تعالیم خویش منعکس فرمودند. معبد یا هیکل یقیناً اشاره به معبد قدیمی دیانت حضرت موسی در اورشلیم می باشد. تپۀ بنای معبد محلّی است که روزی این معبد بر آن بنا گردیده بود که بعداً بوسیلۀ رومیان تخریب گردید و هنوز باقی ماندۀ آن یکی از مقدّس ترین مکان های دیانت کلیمی است. در نزدیکی همین محل معبد، مسجدُ الاَقصی یکی از مکان های متبرّکۀ مسلمانان هم قرار دارد. در بسیاری از نُبُوّاتِ کتاب مقدّس اشاره شده که در هنگام مراجعت حضرت مسیح، معبد، تعمیر و مَرمّت خواهد گردید.

در کتاب عهدِ جدید مفهوم ساختمانِ معبد اشاره به نفس مقدّس حضرت مسیح و جمیع پیروان ایشان گردیده.

«پس، از این بعد غریب و اجنبی نیستید، بلکه هموطن مقدّسین هستید و از اهل خانه خدا. و بر بنیاد رسولان و انبیا بنا شده اید، که خودِ عیسی مسیح سنگ زاویه است. که در وی تمامی عمارت با هم مرتّب شده، به هیکل مقدّس در خداوند نموّ می کند. و در وی شما نیز با هم بنا کرده می شوید تا در روح مسکن خدا شوید.» (افسسیان، فصل دوّم، آیات ۱۹ـ۲۲)

در «سورۀ هیکل» مجدداً مفهوم معبد شکل و رویِ جدیدی به خود گرفته و به صورتی «جدید» عرضه گردیده. با بکار گرفتن عنوان هیکل (معبد) حضرت بهاءُالله تلویحاً می فرمایند که تحقّق بازگشت موعود ادیان گذشته می باشند. ادّعائی که در متن همین سورۀ مبارکه مجدداً تأئید گردیده.

در سورۀ مبارکۀ هیکل حضرت بهاءُالله به تفصیل به ارتفاع هیکل (معبد) به نوعی بدیع می پردازند ولی برعکس آنچه که در مورد ساختن بنائی آن طوری که بر اساس کتاب مقدّس بیان شده که از مواد ساختمانی ذکر گردیده حضرت بهاءُالله بنحوی عرفانی و صریح اشاره به هیکلی می فرمایند که دارای صفات عالی انسانی می باشد.

حضرت شوقی افندی، ولیّ اَمرُالله، در مورد سورۀ هیکل می فرمایند مجموعه ای از الواحی است که حضرت بهاءُالله خطاب به پادشاهان و رؤسای مذهبی و مردم جهان نازل و در آن صریحاً اظهارِ رسالت خویش را اعلام و فرمودند سورۀ مبارکه باید بصورت هیکلِ توحید (به شکل ستاره ای پنج گوشه که کنایه از هیکل انسانی است) مرقوم گردد. نحوۀ جمع آوری این الواح هم بخودی خود قابل تأمّل است زیرا خطابات نازلۀ حضرت بهاءُالله همان پیغام هایی را داراست که در ایّام گذشته حضرت محمّد هم به رهبرانی مانند امپراطور روم در قسطنطنیه و پادشاه اسکندریه در مصر و شاهنشاه ایران ارسال فرمودند. در کتاب "قرن بدیع" حضرت شوقی اشاره می فرمایند که «سورۀ هیکل» همان هیکل انسانی است:

«در لوحی خطاب به مَلأ انجیل می فرماید این همان «هیکلی» است که زکرّیای نبی بدان اشاره نموده» ۳